Snor, snorremorrie, Mr. Snorremans. De snor krijgt sinds enkele jaren eventjes extra aandacht in november; de maand van de snor. Niet vanwege estetische of modieuze redenen, nee, ieder jaar  horen 10.000 mannen in Nederland dat zij prostaatkanker hebben. Toch wordt er er nauwelijks over prostaatkanker gepraat. Daar proberen we verandering in te brengen want in november krijgt meneer een snor! In 2003 bedachten 3 vrienden in Australie een concept. Zij lieten hun snor staan in november om aandacht te krijgen voor prostaatkanker en geld te verzamelen voor onderzoek. Vorig jaar haalden 880.000 deelnemers wereldwijd 91 miljoen euro op. In Nederland lieten afgelopen november 3.350 mannen hun snor staan. Samen brachten zij 350.000 euro bijeen voor prostaatkankeronderzoek. Behalve de movembermaand (een samenvoeging van moustache en november), is de  snor momenteel “hot”,   Komt dat mooi uit dat de snor is al een tijdje bezig met zijn return! En wij dames kunnen de heren, behalve onze eigen snorharen te laten staan, wat extra aandacht schenken in de vorm van een zoete snor. Nee en ik bedoel daarmee geen zoete verdwaalde resten in de snorharen. Wat dacht je van deze chocolade variant, die voor veel hilariteit zorgt op damesfeestjes, kinderpartijtjes en andere gezellige samenkomsten? Deze harige traktatie is eenvoudig te maken. Wilton heeft een hele leuke plastic chocolademold. Hiervoor smelt je chocolade au bain Marie op een laag vuurtje in een pan. Doe een halve laag gesmolten chocolade in een “snor” naar keuze en breng een papieren lollystokje op de juiste plaats in de mold. Hier overheen komt nog een laag gesmolten chocolade. Gun de snorren tijd om te stollen. In de koelkast gaat dit het snelst, maar niet te lang, anders worden de snorren vochtig. Hmm, een snor die niet kriebelt en van chocolade gemaakt is. Kan het eigenlijk wel nog beter worden? Zeker want toen was er weer die verleiding voor schittering: kan ik de snorren dusten? Het antwoord is: Ja! En zo werden de snorren zilver, goud en gunmetal grey gedust. Natuurlijk kun je in deze molds ook marsepein snorren of fondant snorren maken, persoonlijk zou ik ze dan niet op een stokje doen, de kans is groot dat ze eraf vallen. Fondant zal na wat indrogen wel iets sterker zijn dan marsepein en ook deze kunnen glimmend gedust worden. Hebben we niet allemaal mannelijke en vrouwelijke trekjes?

Hou jij ook zo van kaneelbroodjes? Zo'n zacht broodje gevuld met romige kaneelsuiker en soms voorzien van een laag glazuur. Meestal zijn ze plat en opgerold, maar je kunt natuurlijk alle kanten op het recept. Gebakken in een cupcake-bakvorm krijgen lijken het net eenpersoonstaartjes. Kaneelbroodjes zijn gemaakt van een luxe brooddeeg dat veel op brioche lijkt. Een verrassend recept die je zelf heel gemakkelijk kunt maken. Variëren met kaneelbroodjes Wil je eens wat anders? Je kunt bij dit recept natuurlijk anders kruiden en aanpassen aan de tijd van het jaar. Zo zijn speculaaskruiden of pumpkin spice ook erg lekker. Ook kun je in het hart van het broodje een klein balletje amandelspijs stoppen en meebakken of wat gehakte noten bij de kaneelsuiker met boter... heerlijk! Wil je het recept graag voor later bewaren op Pinterest? Dat kan eenvoudig via deze link. Kaneelbroodjes gevlochten uit cupcake bakvorm Benodigde ingrediënten voor 6 stuks: Voor het brioche-deeg: 250 gram (patent) bloem 20 gram witte basterdsuiker 30 gram zachte boter 1/2 ei 125 ml lauwe melk 4 gram gedroogde gist 5 gram zout Voor de vulling: 75 gram bruine suiker 3/4e theelepel kaneel 30 gram zachte boter 1/2 citroen Ook nodig: Cupcake-bakblik Geschaafde amandelen of amandelstiften Kaneelbroodjes gevlochten uit cupcake bakvorm recept Kneed met alle ingrediënten een soepel deeg; dit duurt al snel zo'n 12-15 minuten. Laat het deeg een uur goed afgedekt rijzen. Vet het cupcake bakblik in en leg eventueel onderin een klein rondje bakpapier. Zo weet je zeker dat het gevlochten kaneelbroodjes makkelijk uit de bakvorm komen. Verwarm de boter op een laag pitje en zet de warmtebron uit als de boter bijna gesmolten is. Laat het iets afkoelen en roer de bruine basterdsuiker en kaneel erdoor. Smeer heel weinig olie op het werkblad en rol hier het brooddeeg uit tot een lap van ongeveer 30 x 25 cm. Smeer de boter/kaneel/suikerlaag over het deeg en leg 1/3e deel van de lengte van de lap naar binnen, gevolgd door de andere kant: nu liggen er 3 lagen deeg op elkaar. Snij het deeg in de lengte nu in 6 plakken. Snij het plakje deeg dat overblijft 2 maal in, zo ontstaan er 3 stroken. Snij niet helemaal door tot de rand maar tot een cm van het uiteinde. Vlecht de 3 stroken, rol de vlecht op en leg de rol in het cupcake bakblik. Herhaal de andere stukken deeg. Laat het deeg afgedekt (b.v. in een pedaalemmerzak) nog een klein uur rijzen. Verwarm de oven voor op 200 graden bij een heteluchtoven of 220 graden bij een oven met boven- en onderwarmte. Strooi geschaafde amandelen of amandelstiften over de kaneelbroodjes. Bak de Kaneelbroodjes gevlochten uit cupcake bakvorm in ongeveer 17-20 minuten gaar. Haal de broodjes direct uit het bakblik en smeer ze in met gesmolten boter; hiervan gaan ze prachtig glanzen. Tip: Haal de broodjes na het bakken direct uit de vorm; anders loop je de kans dat het gesmolten kaneelsuiker stolt en het broodje vastzit in de bakvorm Kaneelbroodjes insmeren De broodjes worden extra mooi als je ze na het bakken insmeert met gesmolten boter. Ze gaan prachtig glanzen en het laagje zorgt er ook voor dat het broodje minder snel uitdroogt. Hoe kun je kaneelbroodjes opwarmen? Kaneelbroodjes zijn vers het allerlekkerste. Je kunt de broodjes ook goed licht verwarmen in de magnetron. Leg hiervoor een vochtig keukendoekje over het kaneelbroodje en verwarm het broodje kort in de magnetron. Start met 7-10 seconden en dit zo'n 2-3 maal. Verwarm je het broodje te heet dan verliest het vocht en wordt het minder lekker. Amandelstiften kopen of maken Deze smalle stukjes amandelen zijn amandelstiften. Deze heb ik gekocht in een Duitse supermarkt, ik vermoed dat het Kaufland was. Online kun je ze ook kopen. Je zou ze ook zelf kunnen snijden van halve amandelen, maar dat is wel een heel precies werkje.

Kom, ik neem je mee.  Lekker dichtbij. Naar Apeldoorn, maar je mag ook gewoon thuis in je luie stoel blijven zitten. Ik laat je even kort mijn opvallenste bevindingen zien van Taart en trends beurs 2013! de Taart en Trends beurs van 2013 Het is zaterdag, de meest druk bezochte dag van de beurs. Het was druk, maar het was goed te doen. Is de trend, het nieuwe bakken, over zijn top? Zijn onze portemonnees minder gevuld? Of zijn er meer standhouders? Laat ik eerlijk zijn; ik ben al rijkelijk in het bezit van veel mooie spulletjes. Dus ben ik niet een thuisbakker die met tassen vol materialen naar huis gaat. Maar inspiratie opdoen is een groot goed, dan kan overal, maar hier is wel een hoge concentratie inspiratie te vinden. Bij deze taart van David Cakes wilde ik graag even met mijn neus bovenop staan. Er wordt al zo’n drie dagen laag over laag op deze prachtig cake gespoten. Ik vind hem (zowel de cakedecorateur als de taart) super. Het spuiten van deze kanten rand op de taart is voor David geen enkel probleem. Last van bibberende handen heeft hij niet. De beweging van mooie vormen spuiten werkt harmonisch, als lekker een lied zingen. Helaas zijn er maar weinig boeiende spuitmondjes te vinden op de beurs. Gelukkig heb ik nog wel een paar spannende spuitmondjes thuis die ik graag binnenkort wil uitproberen. Bij de dames van het boek “Ik hou van taart” van Anna van Grunsven en Naomi Winter moest ik even stoppen. Ik had op facebook al gezien dat zij met een creme brulee brander een prachtige taart aan het bewerken waren. Daar moest ik het fijne van weten. Deze taart komt uit het boek en is al een jaar oud. De tegeltjes zijn gemaakt van isomalt en ze gaan er een beetje verweerd uit zien als ze met vocht in aanmerking komen. Vind je dat leuk, zet je taart dan een dag gewoon buiten de koelkast en dit effect ontstaat spontaan. Wil je liever hoogglans isomalt tegeltjes? Je kunt de kleurige vierkantjes laten glimmen door met een brander de tegeltjes even op te warmen. De bovenlaag smelt een beetje en gaat glimmen. Ga je deze taart maken? Brandt de tegeltjes dan enkele uren voordat  het gegeten gaat worden. Dream in colors. Kenny werkt thuis heel goed op dit moment, maar er komt een moment dat mijn Kenwood mixer voor het tehuis voor oude keukenmachines in aanmerking komt en dan hoop ik mijn buidel gevuld te hebben voor een kleurige, sterke opvolger. Robèrt van Beckhoven met een enthousiaste veelbelovende leerling. “Nee, roeren doen we zo weinig mogelijk”,  zegt Robert tijdens de demo’s. “Creativiteit is belangrijk in de keuken. Bak je uit een pakje, dan mix je water door de verpakking en ben je klaar. Dat geeft weinig ruimte voor creativiteit.” Gelukkig maak ik niet zo veel “uit een pakje”. Af en toe heb je het nodig dat iemand je daar ook aan herinnerd; het niet direct kiezen voor gemak in tijden van stress en weinig tijd maar te gaan voor creativiteit en smaak. Robèrt is een geboren meester. Een goddelijke patissier zijn is één, je passie overdragen is een tweede. Het publiek hangt aan zijn lippen. Hij vertelt en je absorbeert, wil meer. Tja, wil meer is mogelijk door een van zijn patisserie cursussen te volgen. Tenminste, als er plaatsten vrij zijn want de lege plekjes zijn tegenwoordig rap gevuld. Opvallend: de meervoudige meester patissier heeft een welwillend oor voor iedereen met vragen. Wendy Schlagwein verkoopt veel mallen. Sommige zijn door haar zelf ontworpen. Zelf gebruikt ze weinig mallen want haar handen maken volgens mij wat ze ziet. Lang leve de mold,  want niet iedereen is natuurlijk gezegend met het talent dat zij heeft en dan is een mold een hele handige oplossing. Wendy doet de molds niet in de vriezer, ze haalt het fondant voorzichtig met een kwastje uit de mold. Vergeet het mesje of de spatel maar om je fondant uit de mold te halen,  je beschadigd de mold als je met iets scherps het fondant uit de zachte siliconen mold haalt, vertelt Wendy. Kreeg ik enkele jaren geleden nog wel eens lelijke blikken toegeworpen met mijn rugzak; de trend in Taart en Trends beurs anno 2013 is toch deze super grote rollende allesdrager. Wow, daar kun je nog eens echt mee los gaan op de beurs.  Ik heb er vele gezien en ze waren zelfs te koop op de beurs. Alsof ze niet anders doet staat Narcis naast Michel Budde op het podium. Zij demonstreerden wat we eigenlijk al wisten: De kitchenaid maakt waar waar we op hoopten. Dit beest kan alles: malen, kloppen, raspen en mixen. De meegeleverde recepten en tips tijdens de demonstratie zijn natuurlijk altijd welkom. Gouwe ouwe en op iedere beurs lekker aan het freubelen: Karen Davis. Dit geldt ook voor Alan Dunn. Tot de volgende beurs. Bij marielle van de koekenbakkers word je altijd spontaan vrolijk. Koeken, groot en klein, vol humor. Ik heb opvallend veel kinderen gezien. Mijn jongste zoon van 12 twijfelde ook of hij mee zou gaan. Echter….. moeder had plannen op de beurs en er moest gesport worden. Helaas. Toch knaagt het, zal hij als jongen van 13 volgend jaar nog mee willen? Met een mooie ballon is hij niet meer om te kopen! Je kunt je kids natuurlijk laten mee doen aan een prijsvraag: wie van de kids bakt de mooiste taart. Wat vond jij nou zo opvallend aan de beurs anno 2013? Wat heb jij geleerd? En tot slot. Op de beurs was een dame. Zij wilde graag het recept van de worteltjes taart die Narcis en Michel samen maakten. Helaas, wist ze niet hoe ze met haar mobiel een foto kon maken. Dus nam ik de foto. Sorry, het is natuurlijk donker in de zaal, kun je het recept toch lezen?

Moederdag, tijd voor Homemade moederdag met homemade fondant & cookies. Heel handig dat moeder allerlei soorten uitstekers in huis heeft. Dat ontdekte ik aan de ontbijttafel 🙂 Behalve letters van brood waren er ook jam-harten. En behalve een gezellige en leuke ontbijtafel ontdekte ik ook een paar cadeautjes waaronder deze koekjesstempel: En er moest dus gebakken worden om deze leuke stempel uit te proberen. Ik wilde graag koekjes maken met home made indruk maar ook in fondant om later op de koekjes te plakken. Vergelijken dus. Aan de slag. De laatste paar keer als ik koekjes bakten, smaakten ze wel lekker maar de koekjes behielden niet hun vorm. En dat is jammer en bij koekjes met een stempel is dat juist belangrijk. Het was tijd om een nieuw recept uit te proberen. Dit maal heb ik de tips die ik las op de website van sweetopia. Tip 1. gebruik geen rijsmiddelen. Geen bakpoeder dus dit maal, daar was ik anders best een beetje scheutig mee. Kneed het deeg en laat het minimaal een uur rusten in de koeling. Hierna worden de koekjes gemaakt. Vervolgens gaan de koekjes in worden weer een uur de koeling in. De koekjes moeten op een afgekoelde dikke plaat, vanuit de koeling zo de oven in, om voortijdig van vorm te veranderen te voorkomen. Voor en na het bakken. De vorm is minimaal veranderd. De letters zijn bijna hetzelfde als voordat ze de oven ingingen. Kant en klare fondant vinden mijn huisgenoten niet lekker. Marshmallow fondant, de zelfgemaakte versie dan, daartegen vinden ze wel lekker. De marshmallows gingen in een glazen kom en 45 seconden met een kleine eetlepel water de magnetron in. Vervolgens roer je er poedersuiker door. Roeren, roeren, steeds meer poedersuiker. Er is een moment dat je denkt; en nu kneden. Dan kneed je de fondant verder op het aanrecht door steeds meer poeder toe te voegen totdat het niet meer kleeft. Terwijl ik aan het “taarten” ben, zijn mijn jongens buiten  aan het vissen. Lekker, dan heb ik de tijd voor mezelf. Je kunt het koekje ook versieren met uitgestoken fondant met de koekjes stempel en uitsteken. De koek gaat mooi glimmen met pearldust. Met eetbare lijm plak je de fondant op het koekje. Gewone koekjes met de home made stempel en koekjes met een laagje fondant erop. Aan jou de keus.

Deze Ombre Petal taart met Swiss meringue botercrème stond al een tijdje op mijn verlanglijstje. En de spuitzak; daar kan ik geen genoeg van krijgen. Toeven spuiten; ik ben altijd een beetje teleurgesteld dat je er zo snel klaar mee bent. Het is heerlijk!  En daarbij…. geen stress. Het taartje kun je in 20 min. spuiten. Dat is wel zo handig als je eens weinig tijd hebt. Hoe maak je deze Ombre Petal taart met Swiss meringue botercrème? Met wat voorbereidingen (biscuit bakken, eventueel alvast de Zwitserse merengue botercreme maken en eventueel kleuren), presenteer je supersnel een taartje. De topping kun je zelf kiezen. Ik koos voor Zwitserse merengue botercreme; een zijdezachte frosting maar niet zo vet als gewone botercreme. Ook handig omdat de taart niet in de koeling hoeft als de taart dezelfde dag wordt gegeten.  En dat is soms wel zo handig. En een tweede maal zal het nog beter gaan en weet je beter  met welke lepel of spatel je de petals het mooist kunt maken. Ik begon met het biscuit gemaakt met Zeelandia biscuitmix.  Of bak een biscuit volgens dit basisrecept! De taart krijgt 3 biscuitlagen in 3 verschillende kleuren groen. De biscuitmix klaar is verdeel je de biscuitmix in drie schalen. Iedere laag wordt apart gebakken. Omdat het biscuit veel lager is moet je het korter bakken. Normaal is het ongeveer 35 minuten, nu bakte ik de delen ongeveer 16-18 minuten. Zwitserse Merenque botercreme heb je in verschillende recepten. Een van de bekendste is de 1-2-3 methode. Dit betekend: 1 deel eiwit,  2 delen suiker (2 x de hoeveelheid van het eiwit) en 3 delen (3x de hoeveelheid van het eiwit) roomboter. B.v. 100 gram eiwit, 200 gram suiker, 300 gram roomboter. Ik kies voor een recept dat eigenlijk dan 1-2-2 zou moeten heten. 1 deel eiwit, 2 delen suiker en 2 delen boter. Ombre Petal taart met Swiss meringue botercrème Benodigdheden voor 20 cm. taartje (inclusief 2 dunne lagen tussen de cake delen): 200 gram eiwit 400 gram suiker 400 gram roomboter snufje zout Zo maak je de Ombre Petal taart met Swiss meringue botercrème Klop het eiwit enkele seconden kort door met het snufje zout. Het zout gaat een reactie aan waardoor het  eiwit luchtiger wordt. Verwarm een pan met water. Het is handig als je een mixer hebt met een ijzeren kom. Wellicht heb je anders een ronde ijzeren blanda. De kom moet goed in de pan passen met water. De kom mag op de pan. Roer met een klopper continue door het eiwit en doe er beetje bij beetje de suiker bij. Goed blijven roeren. Je kunt voelen of de suiker is opgelost door je vingers in het eiwit te doen en het eiwit met suiker door je vingers te laten rollen. Is het suiker nog niet opgelost, dan voel je kleine suikerkorrels. Dit kloppen duurt zo’n 3-4 minuten en voel je goed in je armspieren. Eiwit is niet veilig vanwege mogelijke salmonella-bacteriën. Bij Swiss Merengue Creme wordt het eiwit au bain marie net zo lang verwarmt totdat de suiker volledig is opgelost. Hierdoor is tevens het eiwit veilig. De kom mag van het vuur en kan weer op de mixer. Mix je in een blanda, dan is het wellicht handiger om het eiwit over te hevelen naar een grotere beslagkom waar je goed in kunt mixen en lekker ruim is. Het eiwit met suiker wordt nu 4-5 min. flink geklopt tot het stevig is. Proef maar… het is heeeeerlijk. Omdat de boter er nu bij kan moet de klopper uit de mixer gewisseld worden voor de ander klopper. (Bij mij is de de K-klopper) Een gewone klopper (zie 2 foto’s hierboven) kan vaak de stugheid van het  boter niet aan. Mijn handmachine kan dit overigens wel aan. De boter moet op kamertemperatuur zijn. Soms verwarm ik het kort op de rijsstand in de oven, dat is zo’n 35 graden. Dan wordt de boter zacht maar smelt het nog niet. De boter gaat nu stukje bij beetje bij het mengsel. Is de boter niet helemaal zacht, dan kan het er halverwege wat hobbelig uitzien. Gewoon doorkloppen totdat er een heerlijk zachte, zijdeglanzende massa ontstaat.  Dit is het moment om er eventueel wat smaakstof of kleurstof toe te voegen.  De Zwitserse Merenque Crème is klaar. De Merinque Crème is een week houdbaar in de koelkast en eventueel 3 maanden in de diepvries. Voor gebruik moet je het dan nog even opkloppen. Is het erg warm weer, dan kun je een deel van de boter eventueel vervangen door margarine, kokosvet of Crisco voor een wat stevigere frosting, maar dan veranderd de smaak natuurlijk ook. De 3 biscuits werden dun besmeert met abrikozenjam en een dunne laag Merenque Botercrème. Drie spuitzakken werden gereed gemaakt in een eigen zak. Er werd een grote ronde tip gebruikt. bv. de Wilton 2a. Hier ging ik de fout in. In een filmpje had ik gezien dat er een onderlaag gesmeerd werd over de taart. Ik zou zeggen, niet doen. Zeker niet als je met meer kleuren werkt, dit geeft later vlekken bij andere kleuren dan de onderlaag en de taart is straks toch wel helemaal bedekt met de crème. Ook hier is het zoeken naar je favoriete attribuut om de druppel uit te smeren. Het kan met een spatel, met een lepel, maar ik vond een lange ijslepel (eigenlijk een extra lange theelepel) het prettigst werken. Veeg zonodig je lepel steeds af aan een papieren keukendoekje. Hier gebruikte ik nog een eetlepel maar dan kan je niet goed bij de onderste stippen. Het was paasochtend en de keuken had ik niet alleen voor mezelf. Iedereen draaide om elkaar heen. Ik vind het zelf een erg leuk taartje maar hij moet nog een stuk netter. Ik heb nog crème over uit de diepvries…. zal ik? Drie lagen biscuit geven een erg leuk resultaat, ook als je voor slechts 1 kleur kiest aan de buitenkant. De Ombre Petal cake met een verrassend gekleurde binnenkant.

Dit last minute taartje was erg leuk om te maken voor een lieve moeder die jarig was en het zo verdiend. Taart voor moeder. Eigenlijk is 3-4 weken toch wel heel relaxed om na te denken wat je met een taartje wilt. Hoe gaat het eruit zien, voor hoeveel personen is het, wat zijn de vullingen. Past het dan nog in de koelkast, zijn alle materialen en ingrediënten aanwezig? Wanneer ga ik beginnen met bakken, kan ik alvast wat voormaken, kneden, kleuren, laten drogen? Nu had ik maar krap een dag. De jarige houdt van paars en dochterlief wilde graag een witte roos bovenop de taart.  Dat vraagt toch om romantiek? Een lila vintage taartje. De bak met molds werd tevoorschijn gehaald. Ik moest even nadenken hoe ik de roos zou gaan maken want het is lang geleden dat ik rozen gemaakt heb. Voor de eerste keer heb ik rushes gemaakt van half gewone fondant en half gumpaste van Satinice. Satinice ruikt prettig, smaakt goed en werkt lekker soepel. Het hard snel uit. Gelukkig zit het goed beschermt afgesloten in emmertjes. Hoe maak je ruches of ruffles? Ik vond dit duidelijke filmpje op youtube door Colette Peters. Mijn parelmolds. daar kan ik echt niet zonder, ze komen bijna bij iedere taart terug. Samen met de gouden of zilveren dust. Grappig, want ik hou eigenlijk helemaal niet zo van glimmende sieraden of accenten in huis of aan mijn lijf. Een parelketting? Ja, die heb ik wel ergens liggen, tenminste een ketting van nepparels. Het is een oude ketting van mijn moeder. En daar is ze weer:  moeder, onze moeders, wij als moeder: de moeder als inspiratiebron.

Dat je zelf een mooie schelp kunt maken, heb ik al laten zien in een voorgaand blog. Deze Hollandse schelp afkomstig uit Cadzand, mocht “mooi zijn” op een hennataart waarvan de basis, de inspiratie, afkomstig is uit Marokko. Samen vormen ze deze bijzondere hennataart met schelp van fondant. Het werd de Hennataart met schelp van fondant. 1001 nachten Een vriendin van me, Danielle, woont met haar  gezin sinds enkele jaren in Marokko. Ze runt met haar man een gastenverblijf aan de voet van het Atlas gebergte. Regelmatig lees ik haar blog en ik kan me nauwelijks voorstellen dat zij leeft in deze kleurrijke wereld, die tot leven komt in haar werkelijk prachtige foto’s, die op haar site te bewonderen zijn en de verhalen over het leven zelf in Marokko. De wondere wereld van 1001 nachten. Van de site van Danielle Donker komt deze foto: Hennapatronen Ik hou erg van stencilen op koekjes, taarten en cupcakes en de patronen die de vrouwen in Marokko gebruiken zijn wonderlijk mooi, helaas,  die krijg ik nooit uit mijn losse pols. Bestaan er stencils met hennapatronen? Ik vroeg het aan Danielle. Danielle vond het erg leuk om voor me op pad te gaan en al snel ontving ik een envelop met sticker-stencils die vrouwen kunnen gebruiken om hun handen te stencilen met henna en wellicht ook andere delen van het lichaam waar ik alleen geen weet van heb. Grote handen Toen begon het denkwerk. De sticker is vrij groot, zelfs voor mijn grote handen. De sticker is niet erg flexibel. Om welke vorm zou hij het best passen? Letterlijk heb ik de schalen uit de kast gehaald om het te bekijken. Helaas bleek dat alleen de grote vormen, de ronde en vierkante,  een mooi resultaat zouden geven omdat je dan de sticker niet uit vorm hoeft te trekken, maar een taart voor 15-20 personen, dat gaat hier thuis niet op. Daarom heb ik toch maar besloten voor een blandavorm van 20 cm., een halve bol dus. Niet mijn favoriete vorm, maar ja, soms vraagt het doel het middel.  Aan de slag dus. Het biscuit werd eerder gebakken en in de diepvries bewaard tot het moment was aangebroken. Omdat de grote en kleine mannen in huis niet altijd zin hebben in marsepein of fondant, moest ik zorgen voor een vulling waar ze altijd graag naar uitkijken. De bonbonbloc vulling Daarvoor heb je nodig: 250 ml. slagroom, niet geklopt 1 zakje slagroomversteviger (klopfix) 1 reep bon bon block melk of puur naar smaak met praline (200 gram) Werkwijze: Doe de slagroom in een pan met de bon bon bloc in stukjes. Verwarm alles langzaam. Blijf roeren tot alles is opgelost. Laat dit afkoelen in de koelkast. Zelf had ik niet veel tijd en liet de pan in een teil met koud water versneld afkoelen, wel goed blijven roeren en daarna heb ik het nog kort bewaard in de diepvries. Als het echt koud is mag het zakje klopfix erbij en klop je net zolang tot het zo dik is als slagroom. Zelf maken Omdat er in huis niet zo enthousiast gereageerd wordt op gewone “gekochte” fondant, zelfgemaakt fondant vinden ze echter wel lekker, probeerde ik de chocolade versie van fondant. Hier veegde ik voorzichtig een beetje crisco over zodat de gouden dust straks beter blijft zitten en de sticker ook goed los zou laten. Het lijkt of de handen de bol vast houdt maar je ziet ook een paar knelpunten waar de hand niet goed kan aansluiten omdat de sticker niet flexibel genoeg is. Toch maar gaan dusten. Resultaat beetje “weggelopen” geduste hennataart. De achterkant met bloemen, ook gemaakt met stickers. Omdat ze klein zijn speelt flexibiliteit minder een rol en stralen ze volop. Het resultaat na het aansnijden van de hennataart.

Je kunt met Koninginnedag je eigen baksels op straat verkopen, maar je kunt ze natuurlijk ook lekker thuis met familie en vrienden opeten. Voor thuis heb ik dit jaar gestencilde cupcakes gebakken. Stencilen is een van mijn favoriete bezigheden met bakken. Op taarten, met dust of royal icing. Je zult het vaker voorbij zien komen. Bak eerst je cupcakes Zelf bakte ik de cakes met 2 flinke theelepels lemoncurd voor een heerlijke citroensmaak. Terwijl de cakejes afkoelen kleurde ik het marsepein (Zeelandia 1:3) en maakte met ronde uitstekers cirkels uit marsepein voor op de cupcakes. Elegante cupcakes met Koninginnedag Wrijf wat crisco over je rondje marsepein. Hierdoor kleeft de stencil goed op je marsepein en daardoor is de kans kleiner dat de gouden dust (eetbare verfpoeder) onder het stencil terecht komt. Dat kan je zien op de foto hieronder. Helaas, wij hebben een keukentafel die niet helemaal recht is (heel mooi een tafel gemaakt van oud hout, volgens ontwerp niet geschuurd, maar minder handig met dit soort klussen), de stencil zat niet helemaal goed en dat zie rechts bij de kroon. Verwijder voorzichtig het stencil. Best wel een werkje, na elk gebruik moet je de stencil weer schoonmaken voor een optimaal resultaat. Oranje boven, Koninginnedag of koningsdag. Veel plezier.

De whoopie pie is al zo’n honderd jaar oud. Het is niet helemaal duidelijk of de whoopie pie uit New England komt of toch van origine uit Pennsylvania, waar de Amishvrouwen de whoopies bakten van restjes en in de broodtrommels van hun mannen stopten. Als deze mannen hun trommel bij de lunch openden en deze baksels vonden, riepen ze uit blijheid: WHOOPIE! Ga aan de bak en roep zelf: Joepie een heerlijke whoopie! Je kunt de whoopie pie’s  beschouwen als een koekje, maar ook als taartje of cakeje. Van oorsprong zijn de 2 sponge-achtige rondingen van chocolade maar je ziet ze in Amerika ook steeds vaker gemaakt met pompoen of gember. Hiertussen komt een luchtige vulling, veelal vanillecrème. Deze vullingen kun je vergelijken met de toppingen op de cupcake. Dit kan variëren naar smaak. Het is bijna koninginnedag, de whoopie wordt gevuld met mascarpone/slagroomvulling met zelfgemaakte sinaasappelsiroop en geraspte sinaasappelschil. Rondom koninginnedag of soms met internationale voetbalwedstrijden, zie je vaak de smaak van sinaasappels terug komen. Zelf vind ik de topping heerlijk maar hou ik niet zo van de klassieke combinatie:chocolade/sinaasappel. Het restje van de frosting wacht om als topping te dienen voor een vanillecupcake.  Spreekt de smaak je ook niet aan? Maak de whoopie  met een chocolade- of vanillecrème. Deze smaken vallen over het algemeen goed in de smaak. Joepie een heerlijke whoopie! 24 stuks of 15 grote whoopies Benodigdheden: 225 gram bloem 80-90 gram cacaopoeder 1,5 theelepel baksoda 0,5  theelepel zout 4 theelepels echte boter 4 theelepels plantaardige shortering (crisco, heb je het niet in huis, voeg dan wat meer boter of evt. olie toe) 200 gram donkerbruine basterdsuiker 1 ei 1 theelepel vanille of 2 zakjes vanillesuiker 225 ml melk Benodigdheden voor de sinaasappelsiroop: 80 ml. sinaasappelsap 80 gr suiker Benodigdheden voor de vulling: 200 gr mascarpone 100 gr slagroom 20 gr suiker 1-2 zakjes klopvast 1 sinaasappel De dag voor het bakken van de whoopies heb ik alvast de sinaasappelsiroop gemaakt van 80 ml. sinaasappelsap en 80 gram suiker. Dit kook je ongeveer 20  minuten tot het een stroopachtige vloeistof wordt. Wordt het te dik? Dan moet je het opnieuw opwarmen met een beetje extra sap. Verwarm de oven voor op 170 graden hete lucht oven of op 190 graden bij een oven met boven- en onderwarmte. Om de 2 cakejes (buitenkanten) van de whoopies te maken gebruik je 2 kommen. In de eerste komen gaat de bruine suiker, boter, criso. Dit mix je ongeveer 3 minuten. Het ei kan erbij. Hierna mix je het nog 2 minuten. In de andere kom gaat het bloem, de cacao, de baksoda en het zout. Even kort door elkaar roeren met een vork, spatel of klopper. Roer nu de helft van de bloem/cacaomix met de helft van het melk door de boter/suiker.  Voeg de rest van de bloem/cacaomix en de melk toe. Mix het nog even kort op de mediumstand tot het eruit ziet als een soort smeuïge  maar stevige chocoladepasta. Je kunt de whoopies zo groot of klein maken als je wilt. Bovenstaande whoopies zijn gemaakt met 1 theelepel deeg.  Maar ze worden soms ook gemaakt van 1,5 of 2 theelepels deeg. Ik heb verschillende manieren geprobeerd. Zonder vorm verliest de whoopie mooie ronding. Links vooraan zit het beslag in een kleine cupcakevorm. Rechts zie je een whoopiepan. Grappig, deze vorm had ik al jaren in huis om minipizza’s in te maken maar hij lag maar te wachten op gebruik. Ik vond de whoopiepan het fijnst werken. De cakejes werden mooier rond van vorm. Er had wel iets meer deeg dan 1 theelepel in gemogen. Je cupcakepan zal waarschijnlijk ook prima werken. De whoopies zijn na ongeveer 9-11 minuten klaar. Lekker licht en luchtig voelen ze aan. Haal ze van de bakplaat en draai ze om en laat ze afkoelen. Eenvoudige en snelle oplossing. Vul de whoopies aan elkaar met nuttella en klaar. Voor de vulling. Klop de slagroom met de suiker en de klopvast. Klop in een andere kom de mascarpone, siroop, geraspte sinaasappelschil kort door elkaar en mix dit door de slagroom. Eventueel kun je meer mascarpone toevoegen als je over hebt. Je kunt beter niet meer slagroom toevoegen, anders wordt de vulling te vloeibaar. Het nadeel van deze vulling is dat je de vulling moet bewaren in de koelkast. Maar niet iedereen houdt van een botercremevulling en dan kan dit een overigens heerlijke oplossing zijn. Je kunt natuurlijk in plaats van de siroop ook jam toevoegen of verse vruchtjes door de mascarpone roeren. Maar je kunt er ook andere siropen toevoegen zoals ik eerder maakte in de tiramisucupcakes (koffie/kahlua). Zoek helften bij elkaar die op elkaar lijken en doe hier een toef op . Duw de helften tegen elkaar. Whoopies! Misschien zo weinig opgedoft op zijn lekkerst. Voor koninginnedag krijgen deze whoopies behalve een oranje smaakje ook een oranje kleurtje. Ze werden kort ingedoopt in vloeibare chocolade. Witte candymelts werden gesmolten. Onlangs kreeg ik een tip er een beetje crisco bij te doen om de chocolade wat dunner te krijgen. Inderdaad, het hielp, maar… Hierna roerde ik enkele druppels oranje kleurstof door de witte chocolade. Oeps de witte chocolade werd meteen heel dik. Dit is geen goed idee. Er moest nog iets meer crisco bij om het weer wat vloeibaarder te krijgen, maar dat komt de smaak niet ten goede. Het blijkt dat je om chocolade te kleuren kleur in poedervorm of een speciale kleurstof voor in olie moet hebben! Beter is het dus om voor gekleurde candymelts te gebruiken of anders gewoon de basic kleuren van chocolade te gebruiken: puur, melk of wit.

Over de hele wereld wordt brood gegeten. Iedere cultuur geeft zijn eigen vorm en smaak aan brood. Mede bepalend zijn de mogelijkheden ter plaatse, de smaken van de omgeving,  het type oven en levenswijze van de bewoners. Vandaag staat dit Marokkaanse bKsra; platbrood met anijs in de schijnwerpers. Dit brood bevat anijs, maar je kunt het brood geheel naar eigen smaak aanpassen. Hou je niet van anijs, dat gebruik je het niet. Bij het recept staat vermeldt: Uit: Flatbreads & Flavors van Jeffrey Alford en Naomi Duguit: “Er zijn ontelbare variaties van dit brood. Ze zijn bijna allemaal plat. Soms gemaakt van bloem, volkorenmeel, gerst of maismeel. Veel huishoudens maken hun eigen deeg en brengen het dagelijks naar de lokale bakker om het daar af te laten bakken. In de loop van de ochtend zie je vaak vrouwen of jonge kinderen over de weg lopen met hun broden op een bord, bedekt met een doek. Zij dragen het balancerend op hun hoofd of hangen het op een heup. Vroeger werd het brood in Marokko vooral met zuurdesem gemaakt, maar sinds gedroogd gist overal goed verkrijgbaar is, zul je dat veel minder tegen komen.” Hou je van brood bakken en vind je het leuk om letterlijk en figuurlijk grenzen te verkennen, dan is dit een erg leuk boek. Je merkt al aan de tekst hierboven dat het broodboek meer is dan een verzameling recepten. In dit boek staan heel veel recepten van platbroden van over de hele wereld. Van China en Vietnam, via Nepal en India, de mediterrane, Tunesië, Ethiopië, Armenië en Azerbeidzjan  Amerika weer naar Europa.  Een koffer vol recepten van platbroden in een boek dus. Recept Ksra; Marokkaans platbrood met anijs 2 stuks Benodigdheden: 6 gram gist 600 ml warm water 15 gram zout 390 gram bloem 1 eetlepel anijs 65 gram maismeel 260 – 320 gram volkorenmeel of als je liever wit brood hebt opnieuw witte bloem (gebruik dan net iets minder water, volkorenmeel neemt meer vocht op) Zo maak je Ksra; Marokkaans platbrood met anijs Roer het gist door het warme water. Roer de 390 gram bloem er door. Zo’n 1-2 minuten is genoeg. Het is een vrij dunne massa, maar dat komt later goed. Laat dit voordeeg 30 minuten tot 2 uur staan. Net hoe het je zelf uit komt. Voeg na het wachten de zout en het anijs toe. Voeg het maismeel toe en kneed het deeg. Ik gebruikte de keukenmachine hiervoor. Voeg hierna de helft van het volkorenmeel toe, kneedt het en voeg het laatste deel toe. Ik gebruikte 260 gram volkorenmeel, niet meer want ik hou niet zo van een droog deeg. Hoe droger een deeg, hoe minder de gluten kunnen stretchen. Bekijk je eigen deeg. Hoe ziet het eruit. Heeft het dit extra meel echt nodig? Kneed het nog 8-10 minuten en laat het 90 minuten rijzen in een ingevette kom met een stuk plastic hierover. Na 90 minuten was het deeg heel erg gerezen. Snij het deeg in twee. Kneed het heel licht en probeer hier meteen een bol van te vormen. Duw het plat tot het de afmeting van zo’n 22-25 cm. heeft. Bestrooi het deeg licht met maismeel. Bedek het brood met plastic. Ik gebruik een pedaalemmerzak en zorg ervoor dat het niet op het brood kan vast gaan kleven.  Verwarm de oven voor op 200 graden (hete lucht oven). Heb je een broodbaksteen, doe deze dan alvast in de oven en laat het voor verwarmen. Bak de broden in 25-30 minuten gaar in de oven. Omdat Ksra in vele variaties wordt gebakken, kun jij natuurlijk je eigen smaak dit brood laten bepalen. Eet Ksra afgekoeld bij Marokkaanse maaltijden. Lekker bij kip in de tajine, Berber bonen, Ramadan lam of peulvruchtensoep. Heb jij al eerder Marokkaans platbrood gemaakt? Hoe maak jij het? Wat voeg jij toe en laat jij weg? Flatbread & flavors Dit boek vol wereldse platte broden geeft veel informatie achter het recept, de mensen die het bakken, de cultuur, de smaken en bekende authentieke bijgerechten die bij deze platbroden worden gegeten. Denk aan bekende recepten van platbrood als pizza, pita, naan en tortilla. Maar dit boek reist zoveel verder over de wereld.  Wat dacht je van China, Vietnam, Maleisië, India, Nepal, Sri Lanka, maar ook het Oost Mediterrane, Marokko, Tunesië, Ethiopië, Armenië, Georgië, Azerbeidzjan, Europa en Amerika. Eigenlijk is het een reisboek met helaas wat weinig foto’s maar boordevol bepakt met goede recepten. Of Flatbreads & flavors van Jeffrey Alford en Naomi Duguid in iedere boekwinkel verkrijgbaar is weet ik niet zeker. Maar bij Bol.com kun je het bestellen. ISBN- Nummer: 9780061673269