Wat voor toetje zal ik maken met kerst dit jaar? Het doorbladeren van een oud bluebandboekje “nagerechten” bracht me op het idee. De basis van dit recept is een chocolade bakje die je maakt in een cupcake baking cup. De vulling maakte ik van zelfgemaakt ijs oftewel Kerstboom-ijsjes in homemade chocoladebakjes. Om baking cups van chocolade te maken smolt ik 300 gram extra bittere chocolade van AH. Deze laat zich altijd goed au bain Marie smelten. Deze hoeveelheid was genoeg om 9 grote en 6 kleine bakjes te maken. Een paar meer maken is altijd handig bij bloopers. De baking cups worden ingesmeerd met de chocolade. De onderkant wordt extra stevig door hier wat meer chocolade te smeren. Door de baking cup in deze houder te plaatsen wordt de vorm mooi egaal en stevig. De baking cup moet even kort in de koelkast goed afkoelen. Herhaal deze procedure 3 x. Warme chocolade op de koude laag doet de onderlaag zacht worden.  Dat wordt dus nauwkeurig en stevig doorwerken 🙂 De topper in de boom wordt gemaakt van chocolade fondant. Deze heb ik over en kan ik mooi opmaken. Hier druk ik een stempel in. De naden van de stempel worden weggewerkt, je kunt een bolletje van fondant maken en gebruiken als kleine smoother om de randen weg te werken. Smooth met het balletje voorzichtig de randen. De stempel in het fondant wordt met een ronde vorm uitgestoken…. ….. en goud gedust. De baking cups verwijderde ik van de chocolade.  Handig, dit kan al van tevoren maken. Het ijs kan je natuurlijk kant en klaar kopen, maar met een ijsmachine in huis kan je het ook goed zelf maken. Witte chocolade pandan-ijs Benodigdheden: 3 eierdooiers (van de 3 eiwitten kun je b.v. een heleboel merengue koekjes maken) 100 gram poedersuiker 250 ml. liefst volle melk 250 gram slagroom 1 theelepel custard of maizena 2 flinke eetlepels witte chocoladepasta snufje oploskoffie pandangel uit de toko of andere groene kleurstof Klop de eieren met de suiker, de oploskoffie, de custard of maizena en de melk flink en verwarm het geheel langzaam op het gasfornuis. Blijf vooral goed doorkloppen, de mix mag net NIET koken. In het originele recept wordt de mix niet gekookt, maar ik doe het voor de zekerheid (salmonella). Roer er als het een beetje warm is de witte chocolade pasta door en de pandan tot de gewenste kleur.  Liever niet te veel want pandan is behalve een kleurstof ook een smaakstof en dan wordt het vrij sterk van smaak en proef je de chocolade niet meer. Ik zet alvast de wasbak vol koud water. Als de mix tegen het koken aan is, kan je het wat versneld laten afkoelen door de pan in het koude water te zetten. Blijf vooral roeren totdat de mix duidelijk aan het afkoelen is. De mix kan bewaard worden in de koelkast tot gebruik. Het koude patroon gaat in de ijsmachine. Nu kan de mix in de ijsmachine samen met de de stijf opgeklopte slagroom. Na een klein half uurtje is het ijs klaar. De spuitzak werd gevuld en nog even gekoeld in de diepvries. Extra gekoeld laat het ijs zich later tot mooie toeven spuiten. Na ongeveer 10 minuten is het steviger maar niet zo hard dat je het niet uit de zak krijgt. Dat was even haasten, handig is dus om alles klaar te zetten. Zet de chocolade cupjes klaar, de topper, de gouden parels, het bordje. Het ijs wordt in het chocolade bakje gespoten, de topper gaat bovenop, de gouden kerstballetjes rondom en nu snel nog even een foto. Het ijs begon al een beetje zacht te worden maar mocht nog even pronken in het kerstdorp onder de boom. Chocolade bakjes. Je kunt ze natuurlijk vullen met wat jij lekker vindt. Dat kan ijs zijn maar je hebt ook vele andere mogelijkheden.

Koen wilde slagroomtaart voor zijn verjaardag.  Hoewel zijn verjaardag een half jaar geleden was, had hij zijn kinderfeestje nog niet gevierd en nu moest het er maar eens van komen. Lekker hoor zo in juni, het is prachtig weer, 25 graden. Eindelijk een feestje in de tuin, de hele familie is namelijk in december en januari jarig. Voor deze rakker maakten we deze Ruffle cake met slagroom. In het blog van de zussen Kuhne las ik over de ruffle cake, een chique cake gespoten met meringue botercrème.  Meer info over de ruffle cake  in het blog van Kuhne cakes vind je hier. Deze roze versie met de meringue botercrème staat met stip in de top 10 van mijn “to do” list. Misschien wel in de vorm van minitaartjes. Op verzoek van de jarige wordt het een vierkante taart. Het chocolade biscuit is gebakken in een 15 x 15 cm. bakvorm waar je uiteindelijk ongeveer 8-10 flinke stukken uit kunt snijden. Dat lijkt veel, maar de taart is hoog en erg machtig. De taart is gevuld met slagroom met champagnesmaak, niet de smaak van alcohol maar de champagnesmaak die je misschien kent van gazeuse limonade.  En met zelf gemaakte aardbeienjam. Om de ruffles te spuiten gebruikte ik wilton tip 125.  Een medium petalmondje om rozenblaadjes mee te spuiten. Het spuiten op zich gaat echt vrij snel. Eigenlijk te snel ik had nog wel meer willen oefenen. Voor je het weet staat de taart als weer in de koeling. Dat was wat temperatuur betreft wel nodig want het was 25 graden, niet optimaal voor de slagroom. Het feestje kon beginnen. Koen heeft zijn eigen champagne/sjampanje gemaakt.  Gewone limonade in een fles. Leuk voor hem dat mamma nog een hobby heeft,  zelf wijn maken, dus de atributen om er ook een kurk op te bevestigen zijn in huis. Koen heeft alles zelf gedaan, ook de plastic krimp-capsule (het beschermende plastic dat om de kurk zit en je fles er zo mooi doet uit zien)  heeft hij op de fles gestoomd. Daarna heeft hij lekker zitten rommelen om een mooi etiket te maken. Eigenlijk moest de slagroomtaart kleur groen worden, maar een van de gasten is allergisch voor kleurstoffen dus werd het een witte taart. Je moet wel echt van slagroom houden als je deze taart eet. Maar dat deed ook iedereen!

Het gebeurt toch met enige regelmaat dat ik foto’s wil maken maar het weer werkt niet mee. Hoewel ik erg verwend ben met keukenramen van  5 meter hoog (veel licht), op het noorden is het soms TE bewolkt om fatsoenlijke foto’s te maken. En flitsen, daar worden foto’s niet mooi genoeg, niet natuurlijk. Mijn gewone, kleine, compact camera van minder dan 100 euro moet het hier toch mee doen.  Een supercamera staat nog op mijn verlanglijst, maar dit lijstje is best behoorlijk lang dus knutselen we gewoon verder in de keuken met bakken en fotograferen met een sobere camera. Maar dat kun je deels oplossen met : bouw je eigen mini foto studio. Een mini fotostudio biedt uitkomst voor een natuurlijker effect bij foto’s. Je kunt mini fotostudio’s kopen bij bv. xenos, maar recensies op diverse forums waren niet echt enthousiast hierover. Vandaar ik er zelf een ben gaan maken en wat informatie van het internet. De studio bestaat uit: Een Ikea Trofast kist, 42 x 30 x 36 cm. Ik koos voor de diepste versie omdat er dan ook een taartje in kan, bij kleinere versies wordt dit toch moeilijker. 2 kleine bouwlampen (variërend van 150 – 300 watt). Deze kosten ongeveer 7 euro per stuk. Een groot wit vel. Ik koos tevens voor een deksel bij de box, dat ruimt zo lekker op. De doos is mat wit en zal het licht zal het licht in de doos verspreiden en filteren.  Je krijgt licht zonder dat het schaduw geeft, gefilterd licht. Natuurlijk kun je ook de bouwlampen direct op je project laten schijnen. Dan krijg je vaak wel last van schaduw en een ander licht .Toch is dit soms wel welkom. Bijvoorbeeld als je glitters op je project wilt laten zien, bv. glitters om mijn koekjes en taarten. Het directe licht van de bouwlampen zorgde ook overdag voor extra glitter en glans. Experimenteer dus met je lampen. Wat kunnen ze allemaal. Het licht door de Ikeabox is wat gelig maar door er een perfect wit vel in te plaatsen en het liefst een goede camera waar je invloed hebt op de witbalans,  dit zorgt ervoor dat je hier een stuk minder last van hebt. Ken je iemand die photoshop machtig is? Deze persoon kan je ook goed helpen het wit te corrigeren. Ook handig om meteen ook te leren hoe je even een vlekje op de foto weg kunt werken. Daar maak ik zelf ook af en toe gebruik van. Niet alleen voor een minifoutje op de taart maar soms ook een vlekje op het achtergrondvel of als de achtergrond net een stukje ophoudt en je ziet het op de foto. Natuurlijk kun je op youtube ook altijd veel informatie vinden over hoe je dit zou kunnen bewerken. Dit korte filmpje verteld over helderheid en witbalans in photoshop. Sesam, open u: Alles netjes in de doos. Het witte vel is niet volledig wit, maar daar wordt aan gewerkt. Mijn eerste probeersel met een zeer simpele camera zonder correctie van het toestel of photoshop. En even kort behandeld in photoshop.

Een kind verdient toch elke aanmoediging tot creativiteit, inzicht, techniek? Koen (11 jaar) ging dit weekend mee naar de Holland Sugart Art Show. Dat was natuurlijk niet alleen super gezellig voor moeder, het inspireert ook kinderen. Eigenlijk zag je best veel kinderen rondlopen op de beurs. Inspiratie na de Holland Sugar Art show 2012. Amper thuis gekomen zegt Koen: “Morgen ben ik vrij, studiedag voor de leraren. Wil je dan 2 vierkante cakes bakken, dan maak ik er een huisje van.” en hij tekent het even voor me op een papiertje. Samen gingen we een huisje maken van cake en fondant. Laat die studiedag nu net de koudste zomerdag in misschien wel 41 jaar zijn, vol regen. Een goede dag om lekker een huisje te gaan bouwen. Dat wordt dus een dik vest aan, sloffen aan, verwarming aan, gezellig muziekje aan, een lekker broodje voor tussen de middag. Het ontwerp wordt getekend. En dus bakte ik 2 gewone cakes, lekker stevig om goed in te snijden. De ene cake is hoger dan de andere cake. De bovenste bollingen worden eraf gesneden en geproefd 🙂 Het raam wordt uitgesneden en uitgehold in de grootste cake. De kleine cake dient als dak en wordt in 2 gesneden en aan elkaar geplakt met botercreme. Dit wordt in de koelkast bewaard zodat het goed aan elkaar kleeft. Het huisje wordt bedekt met fondant. De muren krijgen vorm met een steenmal, het dak wordt gemaakt met halve rondjes. De muren zijn niet gekleurd. Dit kun je natuurlijk ook achteraf doen. Koen kleurt de muren en het dak met cacao-poeder. De muren zijn niet gekleurd. Dit kun je natuurlijk ook achteraf doen. Koen kleurt de muren en het dak met cacao-poeder. Dan is de inspiratie op. “Wil je nog bloementjes maken in het raam,  een pad maken of gras spuiten rondom het huis?” “Eeehhhh, NEEEE!” en hij gaat aan de slag met andere activiteiten.

In de oude Caballero fabriek in Den haag, het huidige Cabfab, werd op 5 oktober jl. een open dag gehouden. Werden hier vroeger nog veel sigaretten gemaakt, tegenwoordig huizen hier vooral innovatieve, creatieve en culturele bedrijven. In het Cabfab bij het bedrijf waar ik te gast was, werken vooral veel mannen. Het bezoekersaantal mocht dan in het gehele complex wat tegen vallen dit jaar; deze energieke dag werd afgerond met het verwennen van de smaakpapillen: Cupcakes voor de mannen! Veel personeelsleden namen een geliefd huisgenoot mee en wat lekkers. Zo vond er een verrassend en gevarieerd buffet plaats. Met hartige hapjes…… en zoete. Het was een last minute bedenksel. Ik probeerde een elegante minicupcake te maken met een niet te vrouwelijke touch. Daarom heb ik mijn gewenste blingbling wat mannelijker gehouden: de versiering op de toeven waren gedust met  donker “gunmetal grey” van Edable Art. De cakewrappers waren mat zwart. Vaak houden mannen van strak en recht. Eigenlijk zouden we voor hen vierkante cupcakes moeten ontwerpen.

Terwijl thuis de eerste sneeuwvlokken van dit jaar vallen, correctie; van het seizoen, ga ik een klein taartje bakken. We verwachten eters, mannelijke eters. Anders dan ander, met Sneeuwbloem bij eerste sneeuwbui buiten van dit jaar. Mannen houden vaak van vierkant en strak. Het is een hoog 10 x 10 cm. taartje. Zal ik het taartje gun metal grey dusten, een kleur die ik onlangs heb aangeschaft? Deze prachtige dust doet wat betreft naam behoorlijk mannelijk aan. Nee, het gaat sneeuwen, ik hou het toch maar ijswit.  Een strakke witte taart, dat was mijn bedoeling. Nou die bedoeling liep anders. 10 x 10 cm. is behoorlijk klein en als het taartje dan zo hoog is, is het moeilijk om strak te bekleden op de gebruikelijke wijze. Vandaar dat het taartje toch maar een wat meer vrouwelijker gehalte heeft gekregen. Natuurlijk bestaat er zoiets niet: een sneeuwbloem, maar dat neemt niet weg dat deze bloem van “sneeuwvlokken” gemaakt is.  Dit is een uitstekerset waar je koekjes van kunt maken, maar natuurlijk kun je er ook andere dingen mee doen. De uitgestoken vlokken werden gedust met parelpoeder. Hier en daar zelf met een extra glitter. Ik wilde op de zijkant stippen spuiten met royal icing of eventueel parels op de plekken plakken. Je kunt dit ook zo uit de hand doen maar dat is best een precies werkje. Om zeker te weten dat de stipjes netjes over de vlakken werden verdeeld maakte ik een printje van een stippenplaatje. Google: dots en je hebt een grote keuze aan stippen. Ik knipte het papiertje op maat en prikte in het midden van de stippen een gaatje. Nu weet je precies waar je straks de stippen moet spuiten en ook eventuele parels blijven zo goed zitten. De parels werden gespoten. De icing was stevig en werd snel hard. Om van de puntjes stippen te maken moet je de puntjes plat maken met een natte kwast, eventueel je vingen door voorzichtig de puntjes weg te drukken. Wacht hier niet te lang mee, anders is de icing al hard geworden en lukt het niet meer. Buiten sneeuwde het. binnen was het behaaglijk warm en stond de taart te wachten op wat komen ging.

Tja, mijn vakantie zit er al op maar de grote en kleine mannen in huis zijn nog een week vrij. Kijk je naar buiten dan denk je toch tenminste dat het de herfstvakantie betreft, somber, regen, wind maar het is nog gewoon volop zomer. (zie de foto hierboven, met veel daglicht gefotografeerd en toch nog somber) En dus vertrokken zij voor een klein weekje naar Zwitserland. Vandaar dit Taartje in Zwitserse kleuren. Al snel ontving ik een kaartje, gelukkig was het een grapje, ik kan nog even dooreten voor ik de dame op de kaart benader. Maar bij thuiskomst moest er natuurlijk zoet op tafel komen. Nu kan ik natuurlijk een vierkante of rechthoek taart maken rood met een kruis maar ik heb al een tijdje een nieuwe mold liggen die smacht om gebruikt te worden. Een barok mold. En dus wordt het “Swiss baroque”. Het is een gewone cake gebakken in een 15 cm. vorm. Ik heb geen vullingen gemaakt, daar houden de mannen niet zo van: een gevulde biscuittaart. De siliconen mold is van alphabet moulds. De marsepein is Zeelandia 1:3. Na het insmeren van de mold met van crisco heb ik er extra witte fondant in gedaan. Makkelijk te kneden en al wit genoeg voor de taart. Het teveel aan fondant kan je verwijderen met een spatel. Na het vullen van de mold gaat het kort de diepvries in. Na een minuut of 5-10 laat het zich dan eenvoudig verwijderen. Een 15 cm. taartje is helaas snel “vol”. Een kleine aangeklede barok cake in Zwitserse kleuren.

Snor, snorremorrie, Mr. Snorremans. De snor krijgt sinds enkele jaren eventjes extra aandacht in november; de maand van de snor. Niet vanwege estetische of modieuze redenen, nee, ieder jaar  horen 10.000 mannen in Nederland dat zij prostaatkanker hebben. Toch wordt er er nauwelijks over prostaatkanker gepraat. Daar proberen we verandering in te brengen want in november krijgt meneer een snor! In 2003 bedachten 3 vrienden in Australie een concept. Zij lieten hun snor staan in november om aandacht te krijgen voor prostaatkanker en geld te verzamelen voor onderzoek. Vorig jaar haalden 880.000 deelnemers wereldwijd 91 miljoen euro op. In Nederland lieten afgelopen november 3.350 mannen hun snor staan. Samen brachten zij 350.000 euro bijeen voor prostaatkankeronderzoek. Behalve de movembermaand (een samenvoeging van moustache en november), is de  snor momenteel “hot”,   Komt dat mooi uit dat de snor is al een tijdje bezig met zijn return! En wij dames kunnen de heren, behalve onze eigen snorharen te laten staan, wat extra aandacht schenken in de vorm van een zoete snor. Nee en ik bedoel daarmee geen zoete verdwaalde resten in de snorharen. Wat dacht je van deze chocolade variant, die voor veel hilariteit zorgt op damesfeestjes, kinderpartijtjes en andere gezellige samenkomsten? Deze harige traktatie is eenvoudig te maken. Wilton heeft een hele leuke plastic chocolademold. Hiervoor smelt je chocolade au bain Marie op een laag vuurtje in een pan. Doe een halve laag gesmolten chocolade in een “snor” naar keuze en breng een papieren lollystokje op de juiste plaats in de mold. Hier overheen komt nog een laag gesmolten chocolade. Gun de snorren tijd om te stollen. In de koelkast gaat dit het snelst, maar niet te lang, anders worden de snorren vochtig. Hmm, een snor die niet kriebelt en van chocolade gemaakt is. Kan het eigenlijk wel nog beter worden? Zeker want toen was er weer die verleiding voor schittering: kan ik de snorren dusten? Het antwoord is: Ja! En zo werden de snorren zilver, goud en gunmetal grey gedust. Natuurlijk kun je in deze molds ook marsepein snorren of fondant snorren maken, persoonlijk zou ik ze dan niet op een stokje doen, de kans is groot dat ze eraf vallen. Fondant zal na wat indrogen wel iets sterker zijn dan marsepein en ook deze kunnen glimmend gedust worden. Hebben we niet allemaal mannelijke en vrouwelijke trekjes?

Hou jij ook zo van kaneelbroodjes? Zo'n zacht broodje gevuld met romige kaneelsuiker en soms voorzien van een laag glazuur. Meestal zijn ze plat en opgerold, maar je kunt natuurlijk alle kanten op het recept. Gebakken in een cupcake-bakvorm krijgen lijken het net eenpersoonstaartjes. Kaneelbroodjes zijn gemaakt van een luxe brooddeeg dat veel op brioche lijkt. Een verrassend recept die je zelf heel gemakkelijk kunt maken. Variëren met kaneelbroodjes Wil je eens wat anders? Je kunt bij dit recept natuurlijk anders kruiden en aanpassen aan de tijd van het jaar. Zo zijn speculaaskruiden of pumpkin spice ook erg lekker. Ook kun je in het hart van het broodje een klein balletje amandelspijs stoppen en meebakken of wat gehakte noten bij de kaneelsuiker met boter... heerlijk! Wil je het recept graag voor later bewaren op Pinterest? Dat kan eenvoudig via deze link. Kaneelbroodjes gevlochten uit cupcake bakvorm Benodigde ingrediënten voor 6 stuks: Voor het brioche-deeg: 250 gram (patent) bloem 20 gram witte basterdsuiker 30 gram zachte boter 1/2 ei 125 ml lauwe melk 4 gram gedroogde gist 5 gram zout Voor de vulling: 75 gram bruine suiker 3/4e theelepel kaneel 30 gram zachte boter 1/2 citroen Ook nodig: Cupcake-bakblik Geschaafde amandelen of amandelstiften Kaneelbroodjes gevlochten uit cupcake bakvorm recept Kneed met alle ingrediënten een soepel deeg; dit duurt al snel zo'n 12-15 minuten. Laat het deeg een uur goed afgedekt rijzen. Vet het cupcake bakblik in en leg eventueel onderin een klein rondje bakpapier. Zo weet je zeker dat het gevlochten kaneelbroodjes makkelijk uit de bakvorm komen. Verwarm de boter op een laag pitje en zet de warmtebron uit als de boter bijna gesmolten is. Laat het iets afkoelen en roer de bruine basterdsuiker en kaneel erdoor. Smeer heel weinig olie op het werkblad en rol hier het brooddeeg uit tot een lap van ongeveer 30 x 25 cm. Smeer de boter/kaneel/suikerlaag over het deeg en leg 1/3e deel van de lengte van de lap naar binnen, gevolgd door de andere kant: nu liggen er 3 lagen deeg op elkaar. Snij het deeg in de lengte nu in 6 plakken. Snij het plakje deeg dat overblijft 2 maal in, zo ontstaan er 3 stroken. Snij niet helemaal door tot de rand maar tot een cm van het uiteinde. Vlecht de 3 stroken, rol de vlecht op en leg de rol in het cupcake bakblik. Herhaal de andere stukken deeg. Laat het deeg afgedekt (b.v. in een pedaalemmerzak) nog een klein uur rijzen. Verwarm de oven voor op 200 graden bij een heteluchtoven of 220 graden bij een oven met boven- en onderwarmte. Strooi geschaafde amandelen of amandelstiften over de kaneelbroodjes. Bak de Kaneelbroodjes gevlochten uit cupcake bakvorm in ongeveer 17-20 minuten gaar. Haal de broodjes direct uit het bakblik en smeer ze in met gesmolten boter; hiervan gaan ze prachtig glanzen. Tip: Haal de broodjes na het bakken direct uit de vorm; anders loop je de kans dat het gesmolten kaneelsuiker stolt en het broodje vastzit in de bakvorm Kaneelbroodjes insmeren De broodjes worden extra mooi als je ze na het bakken insmeert met gesmolten boter. Ze gaan prachtig glanzen en het laagje zorgt er ook voor dat het broodje minder snel uitdroogt. Hoe kun je kaneelbroodjes opwarmen? Kaneelbroodjes zijn vers het allerlekkerste. Je kunt de broodjes ook goed licht verwarmen in de magnetron. Leg hiervoor een vochtig keukendoekje over het kaneelbroodje en verwarm het broodje kort in de magnetron. Start met 7-10 seconden en dit zo'n 2-3 maal. Verwarm je het broodje te heet dan verliest het vocht en wordt het minder lekker. Amandelstiften kopen of maken Deze smalle stukjes amandelen zijn amandelstiften. Deze heb ik gekocht in een Duitse supermarkt, ik vermoed dat het Kaufland was. Online kun je ze ook kopen. Je zou ze ook zelf kunnen snijden van halve amandelen, maar dat is wel een heel precies werkje.

Kom, ik neem je mee.  Lekker dichtbij. Naar Apeldoorn, maar je mag ook gewoon thuis in je luie stoel blijven zitten. Ik laat je even kort mijn opvallenste bevindingen zien van Taart en trends beurs 2013! de Taart en Trends beurs van 2013 Het is zaterdag, de meest druk bezochte dag van de beurs. Het was druk, maar het was goed te doen. Is de trend, het nieuwe bakken, over zijn top? Zijn onze portemonnees minder gevuld? Of zijn er meer standhouders? Laat ik eerlijk zijn; ik ben al rijkelijk in het bezit van veel mooie spulletjes. Dus ben ik niet een thuisbakker die met tassen vol materialen naar huis gaat. Maar inspiratie opdoen is een groot goed, dan kan overal, maar hier is wel een hoge concentratie inspiratie te vinden. Bij deze taart van David Cakes wilde ik graag even met mijn neus bovenop staan. Er wordt al zo’n drie dagen laag over laag op deze prachtig cake gespoten. Ik vind hem (zowel de cakedecorateur als de taart) super. Het spuiten van deze kanten rand op de taart is voor David geen enkel probleem. Last van bibberende handen heeft hij niet. De beweging van mooie vormen spuiten werkt harmonisch, als lekker een lied zingen. Helaas zijn er maar weinig boeiende spuitmondjes te vinden op de beurs. Gelukkig heb ik nog wel een paar spannende spuitmondjes thuis die ik graag binnenkort wil uitproberen. Bij de dames van het boek “Ik hou van taart” van Anna van Grunsven en Naomi Winter moest ik even stoppen. Ik had op facebook al gezien dat zij met een creme brulee brander een prachtige taart aan het bewerken waren. Daar moest ik het fijne van weten. Deze taart komt uit het boek en is al een jaar oud. De tegeltjes zijn gemaakt van isomalt en ze gaan er een beetje verweerd uit zien als ze met vocht in aanmerking komen. Vind je dat leuk, zet je taart dan een dag gewoon buiten de koelkast en dit effect ontstaat spontaan. Wil je liever hoogglans isomalt tegeltjes? Je kunt de kleurige vierkantjes laten glimmen door met een brander de tegeltjes even op te warmen. De bovenlaag smelt een beetje en gaat glimmen. Ga je deze taart maken? Brandt de tegeltjes dan enkele uren voordat  het gegeten gaat worden. Dream in colors. Kenny werkt thuis heel goed op dit moment, maar er komt een moment dat mijn Kenwood mixer voor het tehuis voor oude keukenmachines in aanmerking komt en dan hoop ik mijn buidel gevuld te hebben voor een kleurige, sterke opvolger. Robèrt van Beckhoven met een enthousiaste veelbelovende leerling. “Nee, roeren doen we zo weinig mogelijk”,  zegt Robert tijdens de demo’s. “Creativiteit is belangrijk in de keuken. Bak je uit een pakje, dan mix je water door de verpakking en ben je klaar. Dat geeft weinig ruimte voor creativiteit.” Gelukkig maak ik niet zo veel “uit een pakje”. Af en toe heb je het nodig dat iemand je daar ook aan herinnerd; het niet direct kiezen voor gemak in tijden van stress en weinig tijd maar te gaan voor creativiteit en smaak. Robèrt is een geboren meester. Een goddelijke patissier zijn is één, je passie overdragen is een tweede. Het publiek hangt aan zijn lippen. Hij vertelt en je absorbeert, wil meer. Tja, wil meer is mogelijk door een van zijn patisserie cursussen te volgen. Tenminste, als er plaatsten vrij zijn want de lege plekjes zijn tegenwoordig rap gevuld. Opvallend: de meervoudige meester patissier heeft een welwillend oor voor iedereen met vragen. Wendy Schlagwein verkoopt veel mallen. Sommige zijn door haar zelf ontworpen. Zelf gebruikt ze weinig mallen want haar handen maken volgens mij wat ze ziet. Lang leve de mold,  want niet iedereen is natuurlijk gezegend met het talent dat zij heeft en dan is een mold een hele handige oplossing. Wendy doet de molds niet in de vriezer, ze haalt het fondant voorzichtig met een kwastje uit de mold. Vergeet het mesje of de spatel maar om je fondant uit de mold te halen,  je beschadigd de mold als je met iets scherps het fondant uit de zachte siliconen mold haalt, vertelt Wendy. Kreeg ik enkele jaren geleden nog wel eens lelijke blikken toegeworpen met mijn rugzak; de trend in Taart en Trends beurs anno 2013 is toch deze super grote rollende allesdrager. Wow, daar kun je nog eens echt mee los gaan op de beurs.  Ik heb er vele gezien en ze waren zelfs te koop op de beurs. Alsof ze niet anders doet staat Narcis naast Michel Budde op het podium. Zij demonstreerden wat we eigenlijk al wisten: De kitchenaid maakt waar waar we op hoopten. Dit beest kan alles: malen, kloppen, raspen en mixen. De meegeleverde recepten en tips tijdens de demonstratie zijn natuurlijk altijd welkom. Gouwe ouwe en op iedere beurs lekker aan het freubelen: Karen Davis. Dit geldt ook voor Alan Dunn. Tot de volgende beurs. Bij marielle van de koekenbakkers word je altijd spontaan vrolijk. Koeken, groot en klein, vol humor. Ik heb opvallend veel kinderen gezien. Mijn jongste zoon van 12 twijfelde ook of hij mee zou gaan. Echter….. moeder had plannen op de beurs en er moest gesport worden. Helaas. Toch knaagt het, zal hij als jongen van 13 volgend jaar nog mee willen? Met een mooie ballon is hij niet meer om te kopen! Je kunt je kids natuurlijk laten mee doen aan een prijsvraag: wie van de kids bakt de mooiste taart. Wat vond jij nou zo opvallend aan de beurs anno 2013? Wat heb jij geleerd? En tot slot. Op de beurs was een dame. Zij wilde graag het recept van de worteltjes taart die Narcis en Michel samen maakten. Helaas, wist ze niet hoe ze met haar mobiel een foto kon maken. Dus nam ik de foto. Sorry, het is natuurlijk donker in de zaal, kun je het recept toch lezen?