Deze boterballen koekjes met pecannoten zijn afkomstig uit een roman. Inderdaad, niet uit een bakboek maar een roman: De koekjesclub van Ann Pearlman.  Een van mijn taartvriendinnen attendeerde met op het verhaal van 12 vrouwen die eenmaal per jaar vlak voor de feestdagen bij elkaar komen en voor elkaar koekjes bakken. Het boek omvat één verhaal maar in ieder hoofdstuk lees je iets meer over het vaak onstuimige leven van één van de dames en het koekje dat ze voor elkaar gebakken hebben. Een echt vriendinnenboek. De koekjesclub, een levensverhaal waarin niet alleen vriendschappen gedeeld worden, maar ook de recepten, de koekjes en het verhaal achter het koekje. Ik was nog maar bij één van de eerste bladzijden toen ik het recept van deze boterballen las. Oh, die wil ik maken. En zoals vaker kan ik dan niet wachten. Gelukkig zijn dit vrij eenvoudige koekjes en dus lekker snel gemaakt. En je hebt meteen een flinke trommel vol. Boterballen, dat klinkt eigenlijk helemaal niet zo lekker. Maar hoe leg je een Amerikaan uit dat boterkoek wel lekker is dan? Hoe leg ik jou uit dat butterballs heerlijk zijn? Butterballs vs boterkoek Maken is weten. De grootste smaakmaker bij dit recept zijn de pecannoten. Daar kun je vast iets bij voorstellen. Rooster de noten even voor het bakken, dan worden ze nog lekkerder. Boterballen koekjes met pecannoten Benodigdheden: 250 gram pecannoten, (rooster ze even voor gebruik in de oven of pan!) 250 gram bloem 180 gram boter 125 gram fijne kristalsuiker snufje zout 1 theelepel vanille extract poedersuiker Zo maak je deze Amerikaanse boterballen met pecannoten Maal de pecannoten wat fijner of zelfs helemaal fijn. Ik vind het lekker stukjes noot te proeven en dus maalde mijn koffiemolentje de nootjes niet helemaal fijn. Meng alle ingrediënten behalve het poedersuiker door elkaar. Verwarm de oven voor op 165 graden (hete lucht oven). Rol kleine balletjes van het deeg. Met dit recept zou je 60 balletjes kunnen draaien maar dat vind ik wel erg optimistisch.  Leeg de balletjes op een bakplaat bedekt met bakpapier. Ik gaf de koekjes extra ruimte, maar dit bleek niet nodig. De koekjes vloeien niet uit. Je kunt dus best veel koekjes naast elkaar bakken op je bakblik. Bak de koekjes in 20 minuten gaar. Ook dit maal ging de koffiemolen aan en maalde deze suiker tot poedersuiker.  Vul een plastic zakje. Dompel de iets afgekoelde koekjes door het poedersuiker. Het suiker zal iets in de koekjes trekken. Boterballen, koekjes met pecannoten. Lekker krokant, rijkelijk gevuld, met heel veel nootjes! Smakelijke koekjes, groots in zijn eenvoud. Ze hebben wel wat winters, de boterballen. Zeker als je nog wat poedersuiker over ze strooit voor het presenteren. Maar geloof me, deze lekkere koekjes smaken het hele jaar door. Weet je; wie weet gaan mijn taartvriendinnen en ik onze eigen koekjesclub starten!  Er zijn serieuze plannen. Dit recept is afkomstig uit: De koekjesclub van Ann Pearlman. #koekjes

Sommige recepten bestaan spontaan. Ik had ineens 3 eiwitten over. Je kunt eiwitten heel goed invriezen tot gebruik, maar dan vergeet ik ze vaak in de diepvries. Dat is jammer. Ook hadden we best heel veel aardbeien in huis. Aardbeien zijn maar kort houdbaar en tja, wat nu? Zou het ook lukken om vers fruit mee te bakken met meringues? Tijd voor een test. Vers fruit in meringue? Dat ging eigenlijk heel goed, maar de oven gaat wel een stuk langer aan om zeker te weten dat de aardbeien goed droog zijn. Ga je de meringues met verse aardbeien dezelfde dag gebruiken? Dan kun je ze vast iets korter bakken. Proeven is weten of ze klaar zijn. Meringues met verse aardbeien Benodigdheden voor 30-35 koekjes: 3 eiwitten 100 gram fijne suiker 100 gram poedersuiker 150-200 aardbeien evt. scheutje aardbeien essence snufje zout Meringues met verse aardbeien succes gegarandeerd Verwarm de oven voor op 100 graden (hete lucht oven). Klop de eiwitten met het zout in een vetvrije komt met vetvrije kloppers. Als de eiwitten iets steviger worden mag er beetje bij beetje wat fijne suiker bij. Mix tot de eiwitten stijf zijn. Spatel het poedersuiker door dit mengsel. Zelf heb ik aardbeien-essence van een vakantie uit Frankrijk en daar heb ik wat druppels van toegevoegd. Misschien dat enkele druppels siroop ook de smaak wat kunnen liften? Zorg ervoor dat de aardbeien goed droog zijn. Je hoeft ze niet noodzakelijk te wassen, aardbeien zijn schoon van zichzelf. Was je ze toch, zorg ervoor dat de kroontjes op de aardbei blijven zitten, anders absorbeert de vrucht het vocht als een spons. Laat de aardbeien goed drogen voordat je ze in stukjes snijdt en door de eiwitten spatelt. Maak koekjes met 2 kleine eetlepels of een kleine ijsbolletjestang en plaats de bakplaat in de oven. Normaal zijn eiwitten vaak na zo’n 2 uur op 100 graden klaar. Als ik meringues langer wil bewaren bak, of eigen is het droog ik, de koekjes nog wat langer. Iets vochtige meringues zijn minder lang houdbaar. Ik bak de meringues zo lang en op 100 graden om verkleuren tegen te gaan. Omdat deze meringues verse aardbeien bevatten, droogde ik ze 4 uur in de oven.  De meringues waren goed droog en ook zo’n 4-5 dagen later nog steeds erg lekker om te eten. Langer hebben ze het niet gehaald. Eiwitten over? Gooi ze niet weg maar maak er bijvoorbeeld deze lekkere Meringues met verse aardbeien. #koekjes

Tiramisu, maar dan anders. Een beetje feestelijker; als een taart.  Deze Italiaanse Tiramisu ijstaart maak je mèt of zonder ijsmachine en is eigenlijk heel makkelijk om te maken. Je kunt natuurlijk je eigen fantasie erop los laten, maar ik koos voor Italiaanse Basics als: mascarpone, slagroom, melk, koffie en koffielikeur. Het lekkerste ijs maak ik tegenwoordig op zijn Italiaans: met mascarpone. Lekker!! Een ijsmachine is eigenlijk onmisbaar voor de echte ijs-liefhebber. Het bespaart je tijd en moeite. Maar zonder ijsmachine lukt het ook en dus ging ik zonder machine aan de slag. Een lekkere mix in de diepvries bevriezen, gecombineerd met een beetje geduld en een aantal keer roeren geeft een heerlijk resultaat: ijs met de smaken die jij lekker vindt. Tiramisu ijstaart zonder ijsmachine Benodigdheden: 500 gram mascarpone 250 gram melk 200-250 gram slagroom 3 zakjes Nescafé mokka of andere lekker instantkoffie 3 zakjes vanillesuiker 1-2 eetlepels suiker extra naar smaak lange vingers Kahlua koffielikeur cacaopoeder medium cakevorm bakpapier Zo maak je deze lekkere tiramisu ijstaart zonder ijsmachine Zet de schaal waarin je het ijs maakt in de diepvries om voor te koelen. Plaats je cakevorm alvast in de diepvries om koud te worden. Verwarm de mascarpone met de melk, het koffiepoeder en de vanillesuiker op een laag vuurtje. Meng alles goed door elkaar. Zodra je merkt dat alles goed is opgelost mag het vuur uit. Laat de mix zo’n 15 minuten afkoelen in de koelkast. Mix het een kleine 2 minuten goed door en zet het in de diepvries Klop na 30 minuten de slagroom stijf met 1 -2 eetlepels suiker. Als de slagroom stevig is meng je dit kort door de mokkamix en plaats het geheel op nieuw in de diepvries. Herhaal iedere 30 minuten het kort mixen van de ijsmix en plaats het opnieuw in de diepvries. Zelf herhaalde ik dit zo’n 4 maal. Omdat de mix iets dikker werd roerde ik het hierna door met een vork en liet het zo’n 2-3 keer iets langer koud worden. Zo’n 45 minuten. Net hoe het je een beetje uitkomt. Ineens krijgt de koude vat op de mokkamix en ontstaat er ijs. Dat is het moment dat ik de taart in elkaar ging zetten. Bekleed de cakevorm met bakpapier en bedek de bodem met lange vingers. Ik druppelde wat Kahlua koffiesiroop over de lange vingers. Ietsje meer Kahlua of sterke koffie is de oplossing voor iets zachtere koekjes. Omdat ik liever geen snotterige koekjes wilde heb ik de lange vingers verder niet nat gemaakt. Ik dacht dat het ijs de lange vingers vochtiger zou maken. Dat gebeurde echter niet. Een volgende keer zou ik denk ik iets meer koffielikeur over de lange vingers druppelen als oplossing. Liever geen likeur? dan zou ik ze heel kort in sterke koffie dopen. Opbouw Bedek de laag lang vingers met de helft van het ijs. Herhaal deze laag en eindig met een laatste laag lange vingers. Duw ze een beetje in het ijs.  Verpak het ijs in een plastic zak en laat het zo’n 3-4 uur vriezen tot het stevig is. Wat een heerlijk feesttaartje en een feestelijk recept tussen je verzameling ijsrecepten en nagerechten Zelf ijs maken zonder ijsmachine? Dat is heel goed mogelijk. Zelf gemaakt ijs, met én zonder ijsmachine is vooral lekker als je het net gemaakt hebt. Laat je het één of meerdere dagen vriezen, dan wordt het steviger van substantie. Wil je een wat zachter ijs? Probeer Het ijs dan zo’n 8-10 uur van tevoren te maken, dan vind ik het persoonlijk het lekkerst om te eten. Gaat dat niet lukken? Maak je ijstaart dan vooruit en haal het een 30-45 minuten voor opdienen uit de diepvries en laat het wat zachter worden in de koelkast. Genieten, dat is extra fijn als je het kunt delen met anderen! #dessert #ijs

“Plof”. Er valt iets zwaars op de deurmat.  Het geluid doet me iets sneller naar de voordeur doet lopen. Er ligt een pakketje. In mijn hoofd maak ik een klein vreugdesprongetje: leuk! Als ik de verpakking, open is instant mijn interesse gewekt: “Lekker Miljuschka” met een grappige, vrolijke foodfoto en de tekst: “Van easy to please the kids tot guilty as hell recepten.” Een moeder die van eten houdt, graag experimenteert en ook de guilty zone durft te verkennen (en op de een of andere manier toch dat lijntje weet te houden). Tof! Lekker Miljuschka, wat kun je verwachten? “Voor Mama”, de eerste tekst in Lekker Miljuschka. Het is la mama die als een rode draad door de persoonlijke essays bij de recepten loopt. Lekker Miljuschka voelt als een soort familie kookboek. Herinneringen koppel je vaak aan je smaakpapillen. Inmiddels lijkt het familie kookboek te groeien, want de kids van Miljuschka helpen volgens mij inmiddels ook een handje mee in de keuken. Miljuschka vertelt over hoe zijn opgroeide,  over dat haar moeder uiteindelijk alleen voor haar dochter moest zorgen. Over de ijskast die altijd goed gevuld was, haar Jordaanse inslag. Ontbijten met granola ontbijttaart? Miljuschka weet wat verwennen is.  Het lijkt ongelofelijk, maar als ik de rij voedzame ingrediënten bekijk is het mogelijk. Ik viel ook erg voor Miljuschka’s wentelteeftjeschotel met appeltjes uit de oven, haar blueberry havermout pannenkoekjes. Ze liggen klaar de overrijpe bananen Overrijpe bananen? Hier ga  ik binnenkort haar chunky banaan granola van maken. Nee, geen koolhydraat-arme lunch voor mij. Geef mij zo’n lekkere regenboog sandwich of een classic Italian. In Lekker Miljuschka, 4 maal een andere tosti dan je gewend bent. Bijvoorbeeld een tosti met brie, honing en aardbei op de foto boven. Rechtsboven: een uien tarte-tatin of is het eigenlijk een eigenwijs uienbrood op zijn kop? Bij een lunch horen ook bijzondere soepen en salades. De salade rechts onder heet With love salade. Hierover schreef Miljuschka. “Mijn moeder had een paar favoriete salades. Haar witlofsalade vond ik echt een feestje. Het bittere lof met stukjes appel, rozijnen en jonge kaas was een frisse combo met veel verschillende structuren. Zo zie ja maar dat ik als klein kind al werd uitgedaagd wilde worden op het gebied van eten. Hoewel ik haar versie nog steeds waardeer, heb ik er mijn eigen draai aan gegeven. En hij kan haar goedkeuring wegdragen.” Miljuschka houdt van vlees, vis en kip. Dat is dan ook goed te zien want Miljuschka houdt van de perfecte steak, maar ook van  kalfstong of gevulde lamsbout met been. Ze draait haar hand niet om voor steak tartare of zeevruchten risotto uit de oven. Ik denk dat mijn kinderen ook zeer verrukt zullen zijn als de frituur een keer aan gaat voor echte Southern fried chicken of de oven voor peacemaker kippenbouten. Jongens, komen jullie me helpen met het maken van Ninja Turtle pasta, artisjok voor de minikok, vis curry in a hurry of Prinsessen pannenkoeken?  Jong geleerd is oud gedaan. Toen de uitgeverij aan mij vroeg aan mij of ik een review-exemplaar wilde, vroeg ik:  “Dat lijkt me heel leuk, maar  ik heb een bakblog.  Wordt er ook in Miljuschka’s nieuwe boek gebakken?” vroeg ik. “Zeker, was het antwoord, er is zelfs een heel hoofdstuk over cheesecakes!”  Toen wist ik het meteen. “Oh yes please! Heel graag. ” Hou je van cheesecakes? Blader dan meteen door naar hoofdstuk 6. Hier vind je een heel hoofdstuk vol stout & zoet genoegen. “De cheesecake is de rode draad in mijn leven. Mijn moeder runde naast haar studie een taartenbusiness, waarvoor ze taarten op bestelling met de fiets rond bracht. Daar zaten ook veel cheesecakes bij. Ik weet nog goed dat ik de beslagkom mocht uitlikken, een verslaving was geboren.” Leer de ultieme cheesecake bakken met boterkoekbodem, een cheesecake met citroenschuim, kastanjes, passievrucht of blauwe bessen. Op de foto boven een red velvet oreo cheesecake. Op de foto onder een cheesecake met Tony Chocolonely. Dacht ik dat ik het hoofdstuk met taarten had gehad, is daar ineens het afsluitende hoofdstuk: Zoet!  Zie ik daar opnieuw Amerikaanse invloeden bij de Pompoentaart? De chocolate chip cookies. Kinderen kunnen aan de slag met een kinder-chocolade fondue of een soezentoren. Omdat het leven een feestje is, en hier taart bij hoort, bak je misschien wel de chocoladetaart op de foto links of de Griesmeelcake op de foto rechts boven. Goed, ik geef je er nog één persoonlijke anekdote. Maar dat dat komt vast omdat ik me hierin herken EN omdat het misschien helpt Miljuschka overstag te gaan een een eigen bakboek te schrijven! Uit Lekker Miljuschka: Zoet. “Ik ben een notoire zoetekauw. Als ik aan eten denk, schieten er eerst altijd tien toetjes door mijn hoofd voordat ik aan hartig denk. Misschien kom ik ooit nog eens met een bak- en toetjesboek. “ Tip voor de uitgever:  is het misschien tijd om een bak- en toetjesboek van Miljuschka te plannen? Lekker Miljuschka is zeer toegankelijk.  Alles wat je ziet, kun je ook echt zelf maken. Je hebt geen ingewikkelde ingrediënten nodig, geen rare keuken-apparatuur,  hoewel een oven wel aan te bevelen is. Miljuschka bakt niet alleen taarten in de oven, ook haar groenten, aardappels, vlees, vis en zelfs ontbijtjes weten regelmatig de weg naar de oven te vinden.  Yes, de oven als dominant keukenhulp. Terwijl je maaltijd in de oven staat, heb je nog wat handen vrij om de boel een beetje op te ruimen. Of je nog even op de bank te nestelen in afwachting op het heerlijks dat gaat komen. Hoewel dit review een beetje beïnvloed is door mijn liefde voor bakken, komt de echte vlees, vogel- en visliefhebber ook behoorlijk aan zijn trekken. Heb je de smaak te pakken en wil je zelf aan de slag. Lekker Miljuschka is te koop in de boekenwinkel. ISBN: 9789021560991 Graag wil ik Kosmos Uitgevers bedanken voor de mogelijkheid een review te schrijven van Lekker Miljuschka. De foodfotografie is van Renée Frinking. De studio portretfotografie is van studio stills: Inga Powilleit. “Sommige foto’s uit het boek die ik heb gefotografeerd laten slechts een deel van de werkelijke foto zien. De foto is vaak een stuk groter en mooier. Echter door er een deel van de foto te gebruiken, past het geheel vaak beter in mijn blog” #reviewbakboek

Als je chocolade au bain marie wilt smelten, moet je het breken of in stukjes snijden/hakken. Vooral bij pure chocolade is dat best een werkje. Pure chocolade is hard en als je haastig werkt zou het zelfs nog een beetje gevaarlijk kunnen zijn met een mes. Moet dat nu moeilijk? Nee, gelukkig niet. Want met deze truck kun je chocolade supersnel in kleine stukjes breken voor gebruik. Onhandig aangelegd? Zo kun je veilig en supersnel je chocolade in stukjes breken. De truck werkt het handigst als je de reep nog in de verpakking laat zitten. Is de verpakking open, dan loop je kans dat er stukjes door de keuken gestrooid worden. Hoe kun je snel een chocoladereep breken Pak een reep in de verpakking . Dat wil zeggen, zowel in de zilveren of gouden wikkel als in het papier dat er omheen zit. Sla de reep aan één kant ferm tegen het aanrecht. Je voelt de reep nu breken. Soms moet je een paar keer slaan om het te breken. Draai de reep nu om en sla de andere kant op het aanrecht. Nu zal ook de andere kant in stukken breken. Klaar! Je kunt aan de verpakking voelen hoe fijn je het hebt gebroken en of je nog een keer extra wilt slaan. Je chocolade reep in enkele seconden in stukken hakken? Dat is op deze manier zeker mogelijk. Witte chocolade is wat zachter en zal iets makkelijker breken. Pure chocolade is harder en breekt in iets fijnere stukken, maar het kost iets meer kracht. Melkchocolade zit hier precies een beetje tussenin. Nu weet je hoe je supersnel je chocoladereep in stukjes krijgt, sneller dan je het water voor au bain marie aan de kook hebt! #chocolade #techniek

Popcorn maken is altijd een feestje en en niet alleen voor kinderen. Het geluid van de poppende mais is op de een of ander manier zo magisch. Mijn kinderen maken regelmatig popcorn  in een pan, maar je kunt het ook op de bbq maken. Op de barbecue heb je altijd wel een klein stukje ruimte over. En zo niet, dan schuiven de worsten en de karbonades maar een stukje op! Betrek je kinderen bij de voorbereiding van een barbecue. Pakketjes maken voor de popcorn kunnen ze goed zelf maken. Terwijl iedereen de barbecue voorbereid lopen je kinderen er een beetje verloren bij. Je kunt ze voor de televisie plaatsen, maar het is veel leuker om ze te betrekken bij kleine klusjes rondom de barbecue. Waarmee kunnen ze je helpen? Sausjes maken? Marshmallows op een stokje prikken? Pakketjes maken voor de popcorn is heel makkelijk. laat dat maar aan je kinderen over, ze zullen het erg leuk vinden. Je  kinderen zullen verrukt zijn als ze als voorgerecht een pakje popcorn van de barbecue krijgen! Maar laten we eerlijk wezen, als volwassene is een pakje warme popcorn ook hartstikke leuk. Onbewust hou je het geluid al in de gaten. Zijn de maiskorrels bijna klaar met poppen, dan kun je blij je pakketje openen en opeten. Maar pas op, ze zijn heet of er kan hete stoom uit komen. Popcorn maken op de barbecue Benodigdheden: gedroogde mais voor popcorn aluminiumfolie zonnebloemolie of arachide-olie zout Popcorn maken op de barbecue doe je zo Scheur een stuk aluminiumfolie af.  Ongeveer 50-60 cm. Dat lijkt vrij groot maar je moet een soort zakje creëren. Je hebt ruimte nodig om de mais te laten poppen en groter worden. Eventueel kun je het aluminiumfolie voor een 2e portie opnieuw gebruiken. Schep voor één persoon ongeveer 1 eetlepel popcornmais en 1 theelepel olie op het aluminiumfolie.  Roer het geheel een beetje door elkaar. Dit doe ik zelf met mijn vingers om de folie niet te beschadigen. Vouw het pakketje naar boven dicht. Zorg ervoor dat er binnen nog wat ruimte is voor de popcorn om groter te poppen. Prik in de bovenkant een paar gaten, zodat de hete lucht kan ontsnappen. Zoek een mooi plekje op de barbecue en de pret kan beginnen. Wees nu eerlijk, het wachten op de poppende geluiden is een deel van de pret. Haal als je merkt dat het poppen bijna ophoudt het pakketje van de barbecue. Het zou zonde zijn als alles zou verbranden, dus wacht niet te lang. Strooi wat zout over de warme popcorn. Dat wordt genieten van de popcorn maar ook van de blijde gezichten bij de bbq! Wist je dat je ook popcorn in  een conservenblik kunt maken op de bbq? Zorg dan wel voor een deksel van aluminium; voor je het weet poppen de korrels uit je pannetje. Bewaren #barbecue #kinderen

De smaken van het Midden Oosten in gebak, het lijkt misschien wat nieuw voor je,  maar is dat wel zo? Het zou zomaar kunnen dat je al veel smaken kent van je vakanties. Maar hoe bak je eigenlijk met de smaken uit het Midden Oosten? Ons bakboek van Honey & Co. In Londen vind je het restaurant Honey & Co. dat wordt gerund door het echtpaar Sarit Packer en Itamar Srulovich. Van oorsprong was het een klein restaurant, waar 2 personen werkten. Inmiddels is het enorm gegroeid en werken er 3 patissiers, 5 koks, 3 keukenhulpen en 7 obers. Dat is natuurlijk niet voor niets. Na een kookboek is het duo terug in te keuken. Dit maal om te bakken in Ons bakboek van Honey & Co. ! Ben je er klaar voor? De smaken uit 1001 nacht? Verse vijgen, citrussuiker, amandelpap, kweeperen, citroenen, mint, tahinpasta, komijn, granaatappelstroop, sumak, za’atar en nog veel meer smaken. Uit Ons bakboek van Honey & Co. over jam: “Ik was te jong om te kunnen lezen, maar ik herkende de aardbeien (mijn favoriet) en draaide een potje open, om met mijn dikke vingertjes de vruchten uit de rijke siroop te vissen. Het was een verbazingwekkende ontdekking dat je zoiets thuis kon maken en zo het hele jaar door kon genieten van aardbeien. Ik schaam me er een beetje voor en ik heb het nooit aan iemand verteld. Wat moet die arme oma gedacht hebben toen ze zag dat een potje half leeg was en de rest ongetwijfeld beschimmeld (door mijn vieze vingertjes).” De inhoud van Ons bakboek van Honey & Co in vogelvlucht Het avontuur begint in je voorraadkast. Wat kun je zelf maken? Jam, gekonfijte vruchten, siroop, kruidenmixen en suiker. De recepten zijn net iets anders dan je gewend bent. Framboos-limoenjam of sinaasappelmarmelade met tijm en kardemom. Stel je een onbijtbordje voor met “zoete en hartige ontbijtjes” als broodjes met pistache, rozenwater en aardbei, zoete ricottabroodjes of eieren in een nestje. Wat serveert Honey & Co. “bij de koffie (elfuurtje)”? Kokoskoek, bloemkoolmuffins of gember-dadelbrood of de persoonlijke favoriet: Appelcake met citroen & chocoladeschilfers. Uit Ons bakboek van Honey & Co.: Sommige mensen komen binnen omdat ze ons een keer willen proberen, anderen hebben allang van tevoren een tafeltje geboekt en zijn vastbesloten om alles op het menu te proeven. Vrienden, collega’s, nieuwe gasten, vaste gasten; het leven van Londen speelt zich af voor onze ogen en het enige wat wij hoeven te doen is serveren. “Een lunch” kan bestaan uit Griekse moussaka, maar ook uit Phylas-rolletjes met vlees en spinazie of kaasbrood van de Balkan. In het hoofdstuk “De namiddag met theetijd” zie ik eigenlijk uitsluitend zoete lekkernijen; citroencakejes met vlierbloesem-mascarponeglazuur, maar ook zandkoekjes van kikkererwtenmeel en cheesecake met rozenwater, kokosbodem en bessencompote. Hmmm bijzonder! Na zonsondergang zijn de “traditionele desserts” opnieuw zoet en bijzonder. Van triffle met kweepeer, chocoladetaart met koffie en kardemom en vijgencarpaccio met geitenkaasijs, honing en tijm. Uit Ons bakboek van Honey & Co.: De naam klinkt wat afgezaagd, maar dat is de enige kritiek op deze gebakjes, die er even mooi uitzien als ze lekker zijn. Bloedend hartje (met vanille, rozenwater en aardbei). De cakejes bezorgen bij mij een hoog WOW-gevoel.  Ik hou van een subtiele rozensmaak en de roze glazuur maakt het af. De cakes zijn gevuld met aardbei-rozenjam. De glazuur is gemaakt met aardbei, vanille en rozenwater en een tipje honing. Vlechtbrood met tahin & witte chocolade.  In mijn keukenkastje heb ik altijd tahin staan, een pasta van sesamzaadjes die ik gebruik om hummus te maken. Honey & Co. werken vaak met tahinpasta en voor mij op onverwachte plaatsen: bijvoorbeeld met dit vlechtbrood met witte chocolade. Links: Lahma met geroosterde paprika & feta., het deeg is een beetje vergelijkbaar met het deeg van pitabrood. Midden: Bloemkoolmuffins. Rechts: Kadaifi-nestjes met framboos en rozenwater. Wat een bijzonder nagerecht. Het haar-achtige deeg; kadaifi, is op steeds meer plaatsen vers of uit de diepvries verkrijgbaar. Links: Fitzrova buns. Buns zijn vrijwel altijd een succes. Bak je buns met invloeden uit het Midden Oosten, dan kun je Mahleb, zure kersen en pistachenoten als verrassende ingrediënten verwachten. Uit Ons bakboek van Honey & Co.: “We dromen wel eens hoe over 300 jaar onze Fitzvovia bun net zo beroemd is als de Chelsea bun, aangezien deze broodjes net zo lekker zijn.” Rechts boven: Perencake met gember. Rechts onder: Gevulde chocoladekoekjes met tahinroom. Deze koek moet wel goddelijk smaken; volgens de lijst ingrediënten bestaat de koek bijna voor de helft uit pure chocolade! Zoete ricottabroodjes (gviniyot) of het verhaal van hoe je een luxe brooddeeg eenvoudig en bijzonder kunt vullen. Met de verrassende smaken van vanille, sinaasappel en oranjebloesemwater. Nederlandse recepten doen het vaak het best om mijn blog. Waarom? Omdat we het gewend zijn? Toch hoop ik dat je ik je kan verleiden eens van de voorspelbare wegen af te stappen en je te laten verrassen door prachtig gebak met een andere twist. Je neemt een hap en denk verrast: heerlijk, wat proef ik? Ik vond Ons bakboek echt zo’n boek waar je even voor moet gaan zitten en rustig doornemen. Het is niet zo’n voorspelbaar boek, met op iedere bladzijde een foto en aan de andere kant een recept. Het voelt als een boek met verborgen hoekjes. Juist in die verborgen hoekjes, bij een wat kleinere foto vond ik soms de meest lekkere recepten en leuke anekdotes. Ik hou heel erg van de persoonlijke touch van het boek. Het maakt de receptuur wat echter, gebakken op smaak. Het boek staat bomvol recepten, echt heel veel. Ik raad je aan gewoon het boek in handen te nemen om te voelen wat de auteurs je willen vertellen, willen laten voelen en proeven. Plan bij een volgend bezoek aan Londen, eens een bezoek bij Honey & Co.  Als ik de foto’s in het boek en op de website bekijk, wil ik voor de vitrine staan en binnen een tafeltje zoeken om te gaan proeven. Gelukkig hoef ik geen vlucht naar Londen te boeken om de smaken uit het Midden Oosten uit te proberen. Het enige dat ik moet doen is een keuze maken met welk recept uit Ons bakboek ik als eerste aan de slag wil. Wat zou jouw eerste keuze zijn? Ons bakboek van Honey & Co. (Sarit Packer & Itamar Srulovich) is verkrijgbaar bij de boekenwinkel. ISBN: 9789021564739. Graag wil ik Kosmos uitgevers bedanken voor de mogelijkheid een review van dit bijzondere boek te schrijven. De fotografie is van Patricia Niven “Sommige foto’s uit het boek die ik heb gefotografeerd laten slechts een deel van de werkelijke foto zien. De foto is in werkelijkheid vaak een stuk groter en mooier. Echter door er een deel van de foto te gebruiken, past het geheel vaak beter in mijn blog.” #reviewbakboek

Al vaker maakte ik ijs zonder ijsmachine, maar ik geloof dat het nog nooit zo lekker was als dit ijs! Dat komt niet alleen door de magische naam van Oreo’s in de titel, ik denk dat het komt door de combinatie van de chocoladesmaak, gecondenseerde melk  en een beetje kahlua, een koffielikeur. Het kleine beetje alcohol in de koffielikeur zorgt ervoor dat het ijs niet te hard kan bevriezen en het is natuurlijk heel erg lekker! In plaats van ijs zo in een bak in de vriezer te plaatsen, besloot ik er echt een taart van te maken en hem naar een mooie taartschaal te verhuizen. Wat een ideaal dessert na en fijne maaltijd of barbecue. Eigenlijk eet ik zelf nooit zoveel ijs. Het ijs in veel Nederlandse ijssalons vind ik allemaal een beetje hetzelfde smaken. Alleen in Italië leef ik op in de ijssalon en geniet ik iedere dag van van de meest magische smaak combinaties met onder andere cookies, fudge, fruit, cake, swirls en andere smaakbelevingen. Zo zit chocolade-ijs in Italië zo bomvol chocolade dat het bijna zwart is. Ik heb in Italië wel eens gevraagd wat  voor ingrediënten ze in het ijs verwerken, omdat het zoveel lekkerder is dan bij ons. Mascarpone? Nee, schudden ze destijds, maar een antwoord kreeg ik niet. En zo gaat de zoektocht door naar het lekkerste zelfgemaakte ijs. Dit is er eentje die zo in mijn ijssalon mogen pronken, tenminste, als ik een ijssalon zou hebben. Je kunt de guilty pleasure maken als prachtige ijstaart, maar ook zonder poespas in een bak zal hij net lekker smaken. Ik heb er een behoorlijke guilty pleasure van gemaakt. Door een ijstaart te maken zonder koek aan de buitenkant bespaar je jezelf zo’n 1,5 pakje oreo’s en een hoop calorieën, maar als taart vind ik hem hierdoor wel mooier geworden. En je hoeft natuurlijk geen groot stuk te nemen, ….. maar het mag wel. Op zoek naar ijs dat je het niet ieder half uur hoeft te roeren, maar zo de diepvries in schuift? Stop, want je hebt het ideale recept gevonden! Zelf ijs maken is behalve heel leuk eigenlijk ook erg makkelijk. Als je zelf ijs maakt kun lekker experimenteren met eigen smaken. Oreo chocolade ijstaart zonder ijsmachine Benodigdheden: 200 ml slagroom 250 gram mascarpone 2 eetlepels cacaopoeder 1 blikje gecondenseerde melk 30 ml Kahlua of andere koffielikeur (2 eetlepels) 2 pakjes oreo’s springvorm van 20 cm Oreo chocolade ijstaart zonder ijsmachine recept Klop de slagroom stijf. Klop de mascarpone los en mix hier de gecondenseerde melk, het cacaopoeder en de kahlua door. De Kahlua versterkt niet alleen de smaakcombinatie met de chocolade, het zorgt er ook voor dat het ijs niet tot een ijsblok kan bevriezen. Klop hier kort de opgeklopte slagroom doorheen. Knijp zo’n 6-7 oreo’s (afhankelijk of je niet gaan snoepen van de koekjes tussendoor) in stukken en voeg ze toe bij de mix. Bekleed de springvorm met bakpapier. Zo weet je zeker dat straks je ijstaart niet aan de vorm vast gevroren zit. Draai oreo’s van elkaar en bedek hiermee de bodem. Vul de vorm met de ijsmix. Bedekt de bakvorm met een pendaalemmerzak en verhuis hem naar de diepvries. Maal ongeveer 4 stuks oreo’s helemaal fijn. Hiermee versier je straks de bovenkant. Als je de taart gaat versieren moet je snel werken. Zeker als het warm is in de keuken. Na ongeveer 8 uur is je taart klaar. Draai zo’n 8 stuks oreo’s van elkaar los en bedek de zijkanten van je ijstaart hiermee. Zet de oreokruimels klaar. Als je de taart gaat versieren moet je snel werken. Zeker als het warm is in de keuken. Bedek de zijkanten met de oreokoekjes en versier de bovenkant met de kruimels. De ijstaart is op een mooi bord niet te versmaden, maar op een taartstandaard is hij  natuurlijk nog mooier. Een taart waarvoor de oven niet eens aan hoeft! Ik vind hem echt heeeeeel erg lekker. Absoluut een aanrader voor de oreo- en ijsliefhebber! Bewaren #ijs #oreo

Brood zonder dat je het hoeft te kneden. Ik blijf het bijzonder vinden. Als ik Robert van Beckhoven een paar maanden geleden vraag waarom je zou kneden, als roeren en een nacht laten staan ook werk, kijkt hij me wat geschrokken aan. Oei, het is blijkbaar geen goed idee. En ik raak natuurlijk een prachtige hardwerkende ambacht, die niet voor niets al vele eeuwen gedaan wordt. Door het kneden bouw je een stevig netwerk van gluten op. Toch kun je ook zonder kneden een prachtig brood maken. Dit is er zo eentje: een basis tarwebrood zonder kneden. Behalve dat het makkelijk is, is het ook een leuke methode om brood te bakken. En misschien haal ik op die manier lezers over, die normaal geen brood gaan bakken, het nu toch een keer te proberen. Hoewel ik het echt heel leuk vind om brood zonder kneden te maken, te zien dat je met zo weinig moeite, zo’n leuk proces op gang krijgt, heb ik zelf het idee dat gekneed deeg zich hoger en steviger laat rijzen, dan brood zonder kneden. Overigens heeft ook Robert zich tot de techniek laten verleiden in zijn Heel Holland Bakt Brood boek! Behalve dat het makkelijk is, is het ook een leuke methode om brood te bakken. En misschien haal ik op die manier lezers over, die normaal geen brood gaan bakken, het nu toch een keer te proberen. Ik heb nog een aantal hele leuke voorbeelden; echt Zuid Europees brood gebakken in een pan, brioche brood en Turks brood zonder kneden. Vind jij brood bakken teveel gedoe? Probeer het eens op deze manier. Roeren, een nacht laten rusten, rollen en in de vorm laten rusten, bakken en klaar. Jij kunt het ook! Daarbij, behalve dat het een makkelijke methode is, gaat brood dat langdurig mag rijzen licht fermenteren. En dat fermenteren is goed voor je darmen, omdat het voedsel makkelijker opgenomen kan worden. Eigenlijk ben ik zelfs hip bezig toch? Is fermenteren niet heel populair anno nu? Wat vind je van mijn nieuwe bakblik? Ik kocht hem omdat ik hem zo fotogeniek vond en hij van heel stevig staal is. Ik vond hem vrij klein, daarom bakte ik er een brood in met 400 gram deeg, maar een volgende keer bak ik er een brood van 500 gram in. Dat gaat zeker lukken. Tarwebrood zonder kneden Benodigdheden: 200 gram bloem 200 gram volkorenmeel ongeveer 300-325 gram water 8 gram zout 1,5  gram gist eventueel: 50 gram pompoenzaden cakevorm van 21 cm Zo maak je zelf tarwebrood zonder kneden Roer het bloem, het volkorenmeel, zout en het gist samen met het water in een kom. Persoonlijk vond ik 300 ml te weinig en ik voegde nog wat toe. Roer het deeg met een flinke lepel of pollepel. Het deeg moet ietsje moeilijk te roeren zijn, maar roeren moet kunnen, voeg eventueel nog wat water toe. Dit deed ik zelf ook en ik kwam uit op 325 ml. Dit zijn slechts richtlijnen, want iedere bloem reageert anders op vocht. De luchtvochtigheid speelt ook mee en vooral de volkorenbloem kan veel vocht absorberen. Als je denkt dat je een vrij stevig deeg hebt, dat je nog wel kunt roeren met een pollepel ben je klaar. Oei, ben je uitgeschoten met het water? Voeg dan nog een klein beetje meel bij. Doe een plastic zak om de kom en laat de kom zo’n 8-12 uur rijzen. Net hoe het jou uitkomt. Dat is heel handig met deze manier van broodbakken. Het deeg is flink gerezen. Zelf gebruik ik graag veel vocht; zonder vocht kunnen de gluten niet stretchen en krijg je geen lucht in het deeg. Gebruik een beetje bloem om het deeg onder controle te krijgen. Rol de lap op en verhuis het naar je bakblik dat ingevet is en bestrooid met wat bloem.  Doe de plastic zak opnieuw over het blik en laat het zo’n 2 uur rusten. Verwarm de oven voor op 220 graden (hete lucht oven); strooi wat zaden en bloem over de bovenkant. Zodra het brood in de oven gaat mag de temperatuur terug naar 200 graden. Na ongeveer 20 minuten is je brood gaar. Zelf brood bakken is zo leuk. Het hele huis ruikt heerlijk. Als je het brood aansnijdt hoor je knapperige korst de strijd met het broodmes verliezen. Eet smakelijk! #basisrecepten #brood #broodzonderkneden

Na frozen yoghurt is er een nieuwe trend op komst: the frozen yoghurtbark. Meestal zijn de barks vrij gezond en gemaakt met yoghurt, maar je kunt hier natuurlijk nog veel meer lekker creaties mee bedenken. Ook kun je het invriezen als een klein laag taartje en aansnijden als dessert. En waarom eigenlijk niet als ontbijt op een zomerse ochtend? De ingrediënten vertellen je dat het eigenlijk heel goed mogelijk is.  Ik maakte een Frozen yoghurt bark met honing en fruit. Op smaak en kleur gebracht met limoen en vanille. Voordeel van een bark, platte stukjes ijs is, dat het wat sneller bevriest dan een hoge bak met ijs. ’s Morgens gemaakt? 's Middags aan het ijs. Varieer en kies je eigen keuze voor yoghurt, suiker en fruit Je kunt het ijs aanpassen naar eigen smaak. Wil je liever geen Griekse yoghurt omdat je het te vet vindt, gebruik dat Griekse yoghurt 0%, gewone yoghurt of zelfs soya-yoghurt. Ik gebruikte honing omdat het traditioneel goed past bij Griekse yoghurt maar andere zoetmakers zijn ook geschikt. Vers fruit blijft favoriet, maar diepvriesfruit is 365 dagen per jaar beschikbaar en dus heel handig. Frozen Yogurt bark met honing en fruit Benodigdheden: 500 gram Griekse yoghurt (ik gebruikte de yoghurt van de Lidl) 50 gram honing plus een beetje extra voor bovenop 1 theelepel limoensap en de geraspte schil een paar handjes diepvriesfruit naar keuze 3 theelepels vanille extract voor smaak en om ijs iets minder hard te laten vriezen bakvorm van ongeveer 20 x 30 cm Frozen Yogurt bark met honing en fruit recept Bedek je vorm met bakpapier. Heb je geen bakvorm, een lasagne-schaal werkt ook. Open de yoghurt en voeg de honing toe naar eigen smaak. Zelf vond ik 50 gram genoeg. Voeg het limoensap toe. Je kunt ook citroensap gebruiken, maar limoen ziet er zo mooi als je het rapt. Roer 3 theelepels vanille extract toe. Dit deed ik niet alleen voor de smaak, maar ook omdat de alcohol ervoor zorgt dat het ijs te keihard vriest. Vul je bakblik met de yoghurt. Versier en zoet de bovenkant een beetje met wat dunne streepjes honing. Rasp de limoen over de topping en verdeel het fruit. Duw het fruit een klein beetje in de yoghurt. Laat de bakvorm zo’n 2 uur bevriezen. Na 2 uur is het ijs nog niet helemaal bevroren, maar het is wel aardig op weg. Snij op dat moment het ijs in stukken, nu het nog gemakkelijk kan. Je kunt ze groot of klein snijden. Wat vind je het handigst? Vries het opnieuw zo’n 3-5 uur in de diepvries tot het goed hard is geworden. Als het ijs net hard genoeg is op de eerste dag; dan vind ik de stukken het lekkerst en het meest geschikt als je eters verwacht. Liggen de brokken langer dan 24 uur in de diepvries? Laat ze dan minimaal een kwartier voor het eten op temperatuur komen. Leg ze op een bordje buiten de koelkast. Iets minder hard is makkelijker om te eten en je proeft ook meer dan alleen maar “koud”. Rustiek” typje Omdat ik de blokken al had voorgesneden, was het het nasnijden heel eenvoudig. Je kunt er ook brokken af breken. Daar hou ik stiekem zelf ook heel erg van. De ene keer wil je een groter stukje dan de andere keer. En ik ben denk ik wel een beetje een “rommelig c.q. rustiek” typje.  Maak je barks lekker zoals jij wilt! Bewaren #ijs #yoghurt