Misschien wel de meest verkochte taart bij de bakker, maar heb jij hem al eens gebakken, een lekkere slagroomtaart. Zijn er eigenlijk mensen die geen slagroomtaart lusten?  De slagroomtaart is denk ik naast de appeltaart de lieveling op ieder feestje. Het leuke van de zelfgebakken slagroomtaart is dat je de binnenkant wat persoonlijker kunt maken. Met dit recept kun je voortaan zelf zo'n heerlijke slagroomtaart bakken. Met dit recept is het makkelijk te doen. De slagroomtaart maken Benodigdheden: Biscuit naar inzicht. Mijn taart is 25 x 25 cm voor 16-20 personen Lemoncurd Abrikozenjam 1100 ml slagroom voor een taart van 25 x 25 cm Per 250 ml slagroom gaat er één zakje klopklop van Dr. Oetker door, om de slagroom stevig te maken. Ik gebruikte slagroom met 35 % vet. Hoe vetter de slagroom, hoe steviger je toeven. Nougatine voor de zijkant of geroosterde geschaafde amandelen. Eventueel pure chocolade om te versieren, geroosterde hazelnoten,  of vruchtjes als mandarijn, kiwi, aardbei, ananas. Mijn zoon keek me aan alsof fruit iets heel erg vies is toen ik vroeg of hij vruchtjes wilde op zijn taart. Vandaar ik uiteindelijk maar voor nougatine en chocolade ging. Ik heb geen klachten gehoord van de jonge mannen. Zo bak je de slagroomtaart Bak een biscuit in de doorsnede taartvorm die je graag wenst. Dit kan rond zijn of vierkant. Ik koos voor vierkant want hij is voor mijn zoon en vrienden. Mannen houden vaak meer van vierkante taarten. Vrouwen van ronde taarten. Snij de taart in drie lagen. Je kunt met een centimeter op bepaalde plekken cocktailstokjes insteken, om te zorgen dat je precies 3 nette lagen snijdt,. Zelf probeer ik me liever te concentreren en netjes te snijden. Meestal gaat dit goed. Je hebt nu 2 lagen taart die je kunt vullen. Wat vind je lekker? Wat is je budget? Wat heb je in huis? Je kunt het zo gevarieerd maken als je zelf wilt. Mijn taart is getremperd met likeur 43. Hierna kreeg de taart een dunne laag met lemoncurd en lekkere laag slagroom. De andere laag vulde ik met abrikozenjam en slagroom. De taart werd bovenop dun ingesmeerd met slagroom, de zijkanten kregen iets meer slagroom. Daarna mocht de nougatine op de taart. Deze ijzeren spatel vond ik plezieriger werken dan een siliconen spatel. Het handigst vond ik om een bord onder de taart te houden welke het overtollige nougatine opving. Met de spatel duw je dan steeds een schepje nougatine tegen de taart. En natuurlijk moet je goed in de gaten houden dat de nougatine niet wordt opgesnoept voordat de taart klaar is. Wat is dat een heerlijk goedje zeg, de nougatine. Het midden van de taart kreeg strepen slagroom. De buitenkant werd vrij gehouden voor de toeven om de taart heen. Ik begon in de hoeken te spuiten en probeerde de ruimte die overbleef zo in te delen dat de toeven de taart netjes de bovenkant bedekten. In de winkel zie je vaak vruchtjes op de taart zitten, maar je kunt natuurlijk een taart bakken naar eigen smaak. Ik had helaas geen hazelnoten meer over, dus bedekte ik de toeven met wat nougatine. De binnenkant bovenop werd versierd met wat verwarmde chocolade. De slagroomtaart maken was heel leuk en makkelijk te doen.

Chocolade wolkencake met slagroom in plaats van boter, steeds vaker bak ik cake met slagroom in plaats van boter. Slagroom heb ik vaak wel op voorraad, het is een goedkope optie en het is een stuk minder vet dan een cake met boter of olie. Je cake of cakejes bevat als snel zo’n 2/3e minder vet en dat is mooi meegenomen. Binnenkort zal ik eens een versie proberen met plantaardige room (bijvoorbeeld sojaroom) en kijken of deze versie ook zo goed lukt! Vaak ontstaan recepten omdat er een ingrediënt in huis is dat mijn aandacht vraagt. Omdat het op moet of omdat het iets van het seizoen is. Ik had verse slagroom in huis die op en hoewel ik eigenlijk de wens had om een recept van eclairs van mijn to do list te mogen doorstrepen, ging dat niet gebeuren. Er waren niet genoeg proevers thuis en zo ontstond het idee voor deze chocolade wolkencake met slagroom in plaats van boter. De cake is makkelijker en langer te bewaren en je kunt hem goed invriezen. Om de cake iets aan te kleden is de bovenkant bestrooid met geschaafde amandelen; die vrijwel ieder gebak snel iets mooier maakt. Met een laagje ganache bovenop zou je de cake zelf triple chocoladecake kunnen noemen. Of een dotjes suikerspin alsof het een wolk is. Als dat niet lekker is…. Chocolade wolkencake met slagroom in plaats van boter Benodigdheden voor een bakvorm van 20 x 20 cm: 40 gram cacaopoeder, gezeefd 225 gram bloem, gezeefd 8 gram bakpoeder 3 eieren 250 ml slagroom (koud) 2 zakjes vanillesuiker 150 gram donkerbruine basterdsuiker 75 gram stukjes of druppels pure chocolade 1/2 theelepel zout Voor bovenop: Handje geschaafde amandelen Fijne suiker Eventueel slagroom, chantillycrème en sprinkles Chocolade plaatcake met slagroom in plaats van boter maken Smeer je bakblik in met boter en bestrooi het met wat bloem of gebruik een vel bakpapier. Mijn bakblik heeft een bodem die los in de vorm ligt; voor de zekerheid bedekte een volledig vel in de vorm. Zo weet ik zeker dat het beslag niet via de gaten naar buiten lekt. Verwarm de oven voor op 160 graden bij een hete lucht oven of op 180 graden bij een oven met boven- en onderwarmte. Klop de slagroom stevig met de vanillesuiker en zet het apart. Klop de eieren romig en luchtig met de donkerbruine basterdsuiker. Voeg alle overige ingrediënten hierbij, ook de slagroom. Spatel het geheel door of mix het heel kort door elkaar, maar niet langer dan nodig. Vul de bakvorm en strooi de geschaafde amandelen en een beetje suiker over de bovenkant. Bak de chocoladecake met minder vet en suiker in gaar in 35-40 minuten. Snij de cake in 16 stukken of naar eigen smaak. Heerlijk maar wil je er echt een feestje van maken? Versier de cake dan met een topping en geef ze een uitbundige uitstraling met sprinkles. I love de kleurrijke suikerversiering bovenop gebak! Plaatcake vs gewone cake Een platte plaatcake laat zich goed snijden en is ideaal om uit te delen, te trakteren of om anderen te verwennen. Heb je teveel gebakken? Je kunt de chocoladecake ook heel goed invriezen. Wolkencake bewaren Omdat de cake slagroom bevat moet je de cake in de koelkast bewaren. Het beste kun je hem een goed half uur voor het serveren uit de koelkast halen en op kamertemperatuur laten komen, hoewel smaken verschillen. Ik heb ook wel gehoord van liefhebbers die hem zo uit de koelkast het lekker fris vinden dus uitproberen is een aanrader. Krijg je de cake niet binnen 2-3 dagen op? Dan is het een goed idee om de cake in te vriezen.

Hoe pimp je een willekeurige taart, cupcake of beetje bloot ijs-dessert? Wat is de lekkerste vulling voor bonbons? Juist, een lekkere karamelsaus!  Nee, je taart is niet meer saai, je cupcakes zijn weg voordat je er erg in hebt. Deze saus is net zo goddelijk als het eruit ziet! Bedankt Fina Ferris-Vona voor je recept. Je kent Fina misschien uit Heel Holland Bakt 2015. Binnenkort verzorgt Fina een gastblog en speelt deze karamel wat mij betreft de hoofdrol. Karamelsaus volgens Fina Fona Benodigdheden om één taart ruim te versieren: 280 gram suiker 75 ml water 130 ml slagroom 225 gram gezouten roomboter in blokjes (suiker) thermometer Niet te kleine pan met dikke bodem om de karamel wat ruimte te geven Zo kun je zelf karamelsaus maken Karamelsaus maken vergt een beetje extra aandacht. De siroop wordt enorm heet! Leg alles klaar, zorg dat je geen haast hebt en dat je weet wat je moet doen. Verwarm de suiker met het water in een pan met een dikke bodem en zet de pan op een laag tot middelhoog vuur. De suiker zal langzaam smelten. De verleiding is groot om in de  pan te roeren. Probeer dit niet te doen. Je mag eventueel wel de pan een beetje wiegen om het geheel licht te mengen. Krijgt je saus een mooie bruine kleur? Giet dan voorzichtig de slagroom toe met een dun straaltje. Het suikermengsel kan hier erg van schrikken en erg gaan bubbelen. Roer het geheel nu voorzichtig een keer door met een houten lepel. Laat het vuur zacht staan en verwarm de saus totdat de thermometer 104 graden aangeeft. Zelf heb ik een suikerthermometer, maar misschien heb je een eigen thermometer. Bijvoorbeeld één van Ikea. Deze is goed geprijsd en vind ik ook prettig werken. Is de temperatuur tussen de 104 en 108 graden? Nu mag het vuur uit en kun je de boter door de saus roeren. De karamelsaus is klaar. Laat het langzaam afkoelen buiten de koelkast. De karamel kun je prachtig laten druipen over je gebak. Heb je nog wat saus over? Bewaar het in een schone glazen pot of schaal. Ik bewaar het zelf in de koelkast. Het is heerlijk om op je brood te smeren. In de koelkast zal je karamelsaus wat dikker worden.  Dat is geen probleem. Verwarm je karamelsaus kort in de magnetron als je het weer wat dunner wilt maken om te gebruiken Karamelsaus, dit recept is echt heel belangrijk om tussen je basics te bewaren. Alles zit onder de karamel Oei, je pan zit vol met karamel en je krijgt het er echt niet meer uit?  Zelfs je houten lepel zit vastgebakken in de karamel is kun je onmogelijk los krijgen. Hoe maak je de pan en je bestek schoon met karamel? Zet je pan met water op het vuur, verwarm het water en laat het water zachtjes koken. Leg je gebruikte bestek in de pan. Het kokende water zal de pan en het bestek zachtjes schoon koken omdat het suiker oplost in het water.

Als moeder ga je niet zo vaak meer uit.  Hoe heerlijk het gezinsleven dan ook mag zijn, af en toe heb je gewoon behoefte aan een portie lekker ouderwets lachen met vriendinnen. Uit of thuis en liefst met heerlijke hapjes en drankjes erbij. Gewoon een avondje ongegeneerd lekker lachen Voordat ik fanatiek bakte heb ik een een tijdje taarten gedecoreerd. Bij de leukste taarten online ontdekte ik dat er allerlei clubjes zijn waar gelijkgestemden met elkaar oefenden in het decoreren van taarten; oftewel freubelen*.  Zo ben ik in een clubje beland en later in een andere clubje fanatieke taart decorateurs. Ik was nog het minst fanatiek en was in die tijd vooral aan het bloggen maar bleef gezellig komen.  Toen dat clubje ophield, ontstond er een klein nieuw dierbaar clubje. Ik noem ze mijn zoete taartvriendinnen Ieder van ons zoete vriendinnenclubje heeft een eigen leven en alles wat daarbij komt kijken. De beslagkom van het leven zit vol leuke en minder leuke ingrediënten die regelmatig door elkaar geroerd worden. Ook al wonen we niet niet zo dicht bij elkaar, af en toe moeten we elkaar echt even zien om wat leuks te doen. Dat pakt vaak letterlijk en figuurlijk zoet uit. Zo gingen we chocolade proeven (en niet alleen proeven!) in Antwerpen, samen zoet freubelen* of naar een taartenbeurs. * bij elkaar zijn en ieder werkt aan een eigen project van fondant of marsepein De koekjesclub is een verhaal over een groep vrouwen. Eén keer per jaar komen ze bij elkaar en bakken ze allemaal koekjes voor elkaar plus een extra verpakking die naar een goed doel gaat. Het zijn magische avonden vol lekkers en wijn, maar het zijn vooral avonden vol vriendschap. Het is zo herkenbaar. Ieder hoofdstuk in de koekjesclub begint met een recept. Als enthousiaste thuisbakker zal je vreselijk lachen om de humor en smullen van de recepten. Ik was zelf nog maar bij hoofdstuk 1 van het boek, toen ik al meteen het eerste recept wilde bakken. We besloten een eigen koekjesclub te organiseren. Yes. Onze eigen clubje! En weet je wat zo leuk is: iedereen geeft zijn recept prijs op papier en zo ontstaat op termijn een prachtig koekjesboek met dierbare herinneringen van mijn taartvriendinnen. Een koekjespoezie-album! Waarom organiseer jij eigenlijk niet je eigen koekjesclub? Leuk, leuk, leuk. Koekjes, welke ga ik bakken, wat is handig en lukt altijd, welke zijn lekker. En dan ineens is het zover. Blij, een beetje positief zenuwachtig. Heb ik alles, weet ik het adres, hoe laat moet ik gaan. Het werd een avond om nooit meer te vergeten. Een vriendschap die beproefd werd door onvoorziene omstandigheden en deze hindernis glansrijk doorstaan heeft. Hoe leuk zo jij dat vinden? Start je eigen koekjesclub. Een eigen clubje dames met dezelfde passie: Bakken of taarten decoreren. Zou jij het leuk vinden om een eigen koekjesclub te organiseren? Zo start je jouw eigen koekjesclub! Helaas heb ik het echt te druk om dit groots te organiseren, maar ik heb ideeën voor je om zelf aan de slag te gaan: “Misbruik”  de ruimte onder dit blog om met elkaar in contact te komen. Stel jezelf voor, wie ben je en waar woon je en laat eventueel je e-mailadres achter. Zie je iemand staan die bij je in de buurt woont en waarbij je graag zou willen aansluiten? Reageer op de oproep onder dit blog of bij het e-mailadres. Je kunt ook een eigen Facebookgroep aanmaken, waar liefhebbers zich kunnen melden. Dit kan een open of besloten groep zijn, net wat je wilt. Netwerken! Je hebt facebook, maar wees eventueel creatief met twitter, pinterest of instagram. Tag en zoek personen die perfect bij jou clubje lijken te passen. Je kunt bij de website van de leukste taarten, het forum opzoeken en daar een oproepje plaatsen. Zo heb ik mijn zoete vriendinnen ook gevonden. Of zoek een clubje leuke dames van de sportclub. Of wat dacht je van die leuke mamma’s op de school van je kinderen? Doe eens gek; organiseer een koekjesclubje! Niets moet, alles mag. Of het nu eenmalig is of een lange traditie, wie weet ontstaan er leuke vriendschappen. Lachen is gezond en samen bakken veel gezelliger! Links boven: Alles is liefde koekjes zonder suiker of suikervervangers Links onder: Koekjes met rozen en pistache Rechts boven: Witte chocoladekoekjes met cranberry’s, Rechts midden: Biscotti Rechts onder: Chili chocolate chip cookies Koekjes waar het mee begon Oh ja, waar begon ik eigenlijk mee. KOEKJES. Onze eerste koekjesclub: Vijf maal 12 koekjes in een prachtige verpakking vond een prachtig doel: Een groep lieve mensen die al wat ouder zijn en zelf niet meer kunnen bakken. Naast samen lachen en bakken is samen snoepen ook echt een aanrader. Welke koekjes werden er gebakken? Zoete liefde kun je bewaren, dus er rust nog van alles in de diepvries voor later!! Ik ben benieuwd, ga jij een koekjesclub organiseren?

Een paar jaar geleden at ik in Zwitserland Linzertorte. Dat was echt een heerlijke taart. In mijn beste Duits ging ik vragen of er inderdaad linzen in de taart zaten. Nee, er zaten geen linzen in. De taart was afkomstig uit het plaatsje Linz. De naam is dus afkomstig van het plaatsje Linz. Prima, ik kon me ook weinig voorstellen van een zo’n cake of taart. Tot vandaag. Ik heb heuse cakejes gebakken met sinaasappel en linzen. Oranje linzen en de caketjes waren heerlijk. Linzen in cake? Waarom zou je? Zet peulvruchten vaker op het menu, ook in de zoete keuken Waarom bonen? Omdat ze gezond zijn, voedzaam en vetarm, vezels. Bonen? Omdat we eigenlijk meer groente moeten eten en minder vlees. Ik zal deze cake niet meteen bestempelen als superfoodcake Er zit ook de gebruikelijke hoeveelheid suiker en boter in als in een normale cake. Maar in de strijd om iedere dag meer groente te eten, levert het toch op een lekkere manier een extra bijdrage. Daarbij geven linzen je cake een lekkere structuur . Deze cake met sinaasappel en linzen is afkomstig uit het inspirerende boek Bonen! van Joke Boon. Eerder schreef ik hier een review over. Ik hou erg van bonen dus wat voor recept ook: kom maar op, ik ben er niet bang voor. De sinaasappel in deze cake is afkomstig van deze blozende bloedsinaasappel. Hoe raar ook de bloederige kleur van de sinaasappel, het sap is heerlijk zoet en smaakvol. Het recept is bestemd voor een cake in een vorm van 1 liter. Ik bakte er 10 mini Bundt cakejes van. Recept Cake met sinaasappel en linzen Een recept van Joke Boon uit Bonen! Benodigdheden: 100  gram oranje linzen 50 ml gemberstroop 150 ml. vers geperst sinaasappelsap de rasp van 1 (bio) sinaasappel of goed schoon geboende sinaasappel 50 gram walnoten of andere noten naar smaak 200 gram zachte roomboter 150 gram suiker 4 eieren 200 gram (spelt) bloem 3 theelepels bakpoeder Eventueel 100 gram witte chocolade om te versieren Snufje zout 1 bakblik van 1 liter of een bakblik met kleine cakejes Zo maak je Recept Cake met sinaasappel en linzen Was de linzen in een zeef en laat het goed uitlekken. Breng de linzen samen met het gembersiroop en de sinaasappelsap aan de kook. Kook de linzen tot ze beetgaar zijn in ongeveer 25-30 minuten. Bij de tweede poging beef ik na zo’n 25 minuten in de buurt en hield ik de linzen in de gaten. Een paar maal voegde ik een klein beetje sinaasappelsap toe.  Verwarm eventueel je linzen op een vlamverdeler. Verwarm de oven voor op 180 graden (hete lucht oven). Vet je cakeblik in en bestuif het met wat bloem of eventueel paneermeel. Maal de walnoten fijn. Walnoten zijn best kwetsbare noten, je kunt ze ook eenvoudig fijn duwen met een deegroller. Klop met een mixer de suiker en boter luchtig tot het romig is. Dit duurt al snel zo’n 6-8 minuten. Mix nu stuk voor een stuk een ei mee tot het lekker romig is. Zeef de bloem, bakpoeder, zout en gemberpoeder. Spatel dit kort door het botermengsel. Voeg de gemalen noten, sinaasappelrasp en linzen toe. Spatel dit door elkaar. Vul je bakvorm of de kleine bakvormpjes. Bak de cake in 55-60 minuten gaar in de oven. De kleine Bundt cakejes zijn na ongeveer 25-30 minuten gaar. Test met een prikker of je cake gaar is. Wil je ook een de streperige witte versiering? Smelt zo’n 100 gram witte chocolade in de magnetron of au bain marie en maak met een lepel strepen over je cake. Durf jij? Jammer dat het testteam thuis bij dit soort recepten afhaakt. Ik moet ze eigenlijk pas na het proeven vertellen wat erin zit. Heb ik dat dan nog steeds niet geleerd? Je proeft namelijk geen linzen, maar de frisse citrussmaak van sinaasappel met een tintje gember. De methode niets vertellen heb ik later wel toegepast. Zo hebben de mannen niet gemerkt dat ik wat linzenmeel (linzen fijnmalen in de koffiemolen) door de gehaktballen heb meegebakken en door het brood. Wie niet weet, wie wel eet. P.s. Bonen! van Joke Boon is echt een erg leuk boek als je van bonen houdt maar eigenlijk niet niet zo goed weet wat je er allemaal mee kunt maken.

Als ik een nieuw kook- of bakboek in mijn handen krijg, dan begin ik er op mijn eigen manier aan. Niet netjes bij het begin, maar een beetje chaotisch overal eigenlijk. Ik denk dat ik in één minuut een soort complete snelle indruk wil krijgen van het boek. Ik laat de bladzijden ongecontroleerd door mijn handen glijden. Ik ben gewoon te nieuwsgierig om rustig een boek door te nemen. Na die supersnelle scan keert de rust terug. Ik kan vooraan beginnen met het lezen van de tekst en het zorgvuldig bekijken van de de foto’s. De smaakpupillen zijn dan vaak al begonnen met werken. Als snel wist ik bij Souq dat ik een prachtig boek in mijn handen had. Geen boek met alleen recepten. Het is zoveel meer dan dat. Liefdevol geleiden de dames Nadia Zerouiali en Merijn Tol je door een wereld van 1001 dagen in de keuken. Een reis in verhalen door verre landen, markten en aan lange tafels vol eten. Eigenlijk wil je maar één ding: aanschuiven. Kom, ik neem je mee. Uit Souq: Stel je een zomerse zondagmiddag voor. In de schaduw staan gedekte lange tafels in de koele luwte van de Berdawni-rivier in Zahle, een provinciestadje in de Bekaavallei in Libanon. Een grote familie begint aan de zondagslunch, een belangrijk familieritueel. Iedereen is er. Opa en oma, papa, mama, de kinderen, neefjes, tantes, ooms en aangetrouwde familie. Al snel is er aan de tafel geen plekje meer vrij en komen de karaffen met arak (‘leeuwenmelk’)en mandjes met ijsklontjes op tafel samen met…….. Onlangs kreeg ik een uitnodiging om aan te schuiven aan de tafel vol mezze bij de boekpresentatie van dit boek. Helaas kan ik niet bij ieder event aanwezig zijn, want naast bloggen werk ik ook nog vier dagen per week. Maar als ik tussen de woorden door het vanzelfsprekende welkom zijn lees en de foto rechts boven bekijk, heb ik eventjes een momentje spijt. Ik hou van tafels vol mensen, vol gerechten en als ik eerlijk ben, mag het van mij best een beetje georganiseerd chaotisch zijn. Lekker knus! Het is toch een hele andere gezelligheid dan een klassiek gedekte tafel waar je bij elke gang het bestek van buiten naar binnen moet nuttigen en netjes recht moet zitten. Hier ben je thuis, aan deze tafel kun je jezelf zijn. Want je bent deel van de familie, letterlijk of figuurlijk als gast. Foto links: de inhoud. Nadia en Merijn vertellen je wat mezze is en hoe een mezzetafel eruit ziet. De tekst is informatief maar op een treffende persoonlijke wijze gebracht. De dames weten echt waar ze het over hebben. Foto rechtsonder: Naast recepten die je vast wel eens gegeten hebt als je rondom de Middellandse zee op vakantie gaat, vind ik veel nieuwe informatie. Klassieke shankleesh en labne. Het is nieuw, maar toch ook weer niet. Labne is een hartige uitgelekte yoghurt, maar heel anders aangekleed dan onze hangop. Twee roze bijlages De bladzijden zijn iets kleiner en staan vol prachtige foto’s die uit de privé-collectie van de dames. De tekst vertelt je over de het reizen van Nadia en Merijn, de inspiratie van de mensen die ze onderweg ontmoeten. Maar ook over hoe de keuken uit het Midden Oosten ons steeds vaker weet te vinden. Neem bijvoorbeeld de boeken van Yotam Ottolenghi, waarvan dit najaar overigens een bakboek verschijnt. Amandelen, walnoten, grapefruit, oranjebloesem, rozen, citroengeranium tot zelfs sumak en za’atar. Ze zijn verwerkt in limonades, geweld voor in water, melk of soms een sterke drank. Foto boven: Rozen-barberrygin. Mezze Je hebt warme en koude mezze. Bekende en minder bekende mezze. Mijn hartje klopt wat sneller want voor mij als flexitariër vind zijn er lekker veel groente-gerechten. Geloof me ook liefhebbers van vlees, vis en gevogelte zullen al bladerend tussen de recepten gelukkig worden. De dames leren je eigen technieken; zoals de foto rechts boven: Rode-linzenkibbeh met gebakken ui en lente ui. Uit Souq over rode-linzenkibbeh: Proef of er nog meer zout bij moet. Pak nu steeds een klein bolletje deeg en knijp het in je hand zachtjes met je vingers uit tot een langwerpige linzenkibbeh. Kijk maar hoe wij het doen op de foto! Foto links: Armeens gevulde wortel met kruidnagelrijst in tamarinde-granaatappel-koffiejus. Foto rechts onder: Gevulde druivenbladeren. Uit Souq: Merijn kreeg in Libanon in Sheba Farms van zomaar een dame uit het dorp een frisdrankfles vol droog ingemaakte druivenbladeren, waanzinnig hoe ze dat voor elkaar krijgen. Ze blijven op deze manier eeuwen goed en de smaak wordt alleen maar lekkerder. Vis, schelpen, aubergines, lam of geit. De grill geeft een bijzondere smaak aan je mezze. Foto links: Shish tawouk: en platgeslagen knoflook-sumakkip met melasse-tamarinde-walnotensaus. Foto rechts: Gegrild flatbread met in granaatappelmelasse gestoofd lamsvlees. Nadia en Merijn noemen dit hun Arabische versie van een broodje pulled pork. Avontuurlijk zoet Natuurlijk nemen we ook nog de zoete route door. Als ik snoep, is het vaak na het eten. Ik weet niet wat het is dat je na de maaltijd naar zoet verlangd. Zoet heb je in zoveel vormen. Ik hoop zo, dat jullie het ook leuk vinden om eens andere smaken te proberen. Sorbet van zure-kersenolijfolie, Arabische koffie, filodriekhoekjes met oranjebloesemwater en verse mozzarella. Waarmee kan ik jullie verwennnen? Misschien met: Foto links: Rijstdessert met kurkuma, tahina en pijnboompitten. Foto midden: Boterige dadel-sesamkoekjes of foto rechts: Pistache-semolinacake. Hou je van zoet en zou je graag nog meer zoete recepten van Nadia en Merijn leren kennen, dan raad ik je aan het boek “Een druppel rozenwater” van Nadia en Merijn in te kijken. Uit Souq: Zoals wij uit eten gaan, met twee of vier man, dat is in het Midden Oosten een hoogst ongewone zaak. Waar wij eeuwen van tevoren de agenda moeten trekken om een tafel vol mensen te krijgen, doen zij dat gewoon zo uit de losse hand. Hoezo plannen? Dat gaat gewoon spontaan! Als je mezze gaat eten voor de zondagse lunch (een heel belangrijk moment in de week), dan is dat altijd met de hele familie plus aanhang. Dus wij pleiten ook voor spontane mezzediners, waar je iedereen last minute uitnodigt. Gastvrijheid kun je leren De zachte, geurige wind uit de Mediterrane en Midden Oosten bezorgt ons steeds vaker prachtige boeken uit deze streken. Souq is een boek waar zoveel liefde in verwerkt is dat het bijna een eetdagboek lijkt, vol verhalen van de familie, eet- en kooklessen. De toon en de verhalen van Nadia Zerouali en Merijn Tol uit deze bijzondere keuken ademt een warmte en gastvrijheid uit, waar wij Nederlanders nog veel van kunnen leren. De recepten hebben een diversiteit aan smaken. Er zijn best veel smaken die al al kent, maar je gebruikt het vaak niet op dezelfde manier. Veel van de ingrediënten zijn steeds gemakkelijker verkrijgbaar in Turkse- of Marokkaanse winkels maar ook bij de grotere supermarkten. Verlekker je aan de recepten en maak eens een lijstje van producten die je niet kent maar nodig hebt bij de recepten. Neem het lijstje mee naar Turkse- en Marokkaanse winkeltjes bij jou in de buurt. Je zult er gastvrij ontvangen worden en merken dat vrijwel alles verkrijgbaar. Souq van Nadia Zerouali en Merijn Tol Is verkrijgbaar in de boekenwinkel voor 29,95. ISBN: 9789059567221 --DANK -- Graag wil ik Fontaine Uitgevers bedanken voor de mogelijkheid een review te schrijven over Souq. De fotografie is van Ernie Enkelaar. De foto’s van de roze bijlage; losse katernen zijn uit de prive-collectie van de auteurs met uitzondering van de laatste pagina. “Sommige foto’s uit het boek die ik heb gefotografeerd laten slechts een deel van de werkelijke foto zien. De foto is in werkelijkheid vaak een stuk groter en mooier. Echter door er een deel van de foto te gebruiken, past het geheel vaak beter in mijn blog.”

Zelf ben ik geen veganist, maar ik vind het leuk om grenzen te verkennen. Daarbij; sinds ik weet dat je van het vocht van kikkererwten meringues kunt bakken doet het bijna pijn om het vocht zomaar door de gootsteen weg te spoelen. Meringues bakken met kikkererwten? Ja, dat kan en het heet aquafaba! Meringues bakken met kikkererwtenvocht? Ja, dat kan; dit heet aquafaba! Meringues kun je op hogere temperaturen bakken, dat gaat lekker snel maar de meringue verkleurt dan en dat vind ik jammer. Zeker nu met Kerstmis wil ik mijn meringues graag wit hebben. Dat is mogelijk, als je ze maar niet te hoog bakt. Op 80 graden is hoog genoeg bij normale eiwitten. Je moet dan wel even geduld hebben om de meringues echt droog te bakken, maar je krijgt er prachtige meringues voor terug. Onlangs heb ik  een voedseldroger getest en ik wilde heel graag proberen of het ook mogelijk is om meringues in de voedelsdroger te maken. Omdat deze versie vegan is, dus zonder de risico’s die rauw eiwitten met zich meebrengen, leek me dat een geschikte test. De hoogste temperatuur van het apparaat is 85 graden. En wat denk je? Yes, dat is mogelijk. Je ziet het aan de foto’s op deze pagina.  Ik ga het je natuurlijk uitleggen, wat ik precies heb gedaan. Vegan meringues? Ik “bakte” ze in de voedseldroger, maar de oven kan het vanzelfsprekend ook! Het blijft een soort wonder: dat je van het vocht dat je overhoudt uit een pot of blik kikkererwten , dit prachtige schuim kunt maken. Aquafaba: vegan kerstboom meringues Benodigdheden: 1 pot kikkererwten met mooie vloeibaar vocht Fijne suiker de verhouding is 1:1 dus 100 gram suiker op 100 gram sap Strooisel/discospikkels die niet smelten bij een temperatuur rond de 80-90 graden Aquafaba: vegan kerstboom meringues; zo maak je ze Om mooie koekjes te bakken heb je goed vocht nodig. Dat is bijna altijd het geval. Onlangs ik echter eenmaal een pot kikkererwten waar bij het vocht lobbig was en dit liet zich minder goed mixen. Let dus op en kies voor een pot met mooi glanzend vloeibaar vocht. Mix het kikkererwtenvocht ongeveer 9-13 minuten. Het vocht wordt, steeds mooier, witter en zachter. Wonderlijk! Voeg het suiker langzaam toe. Mix het geheel nog enkele minuten door. Het gaat nu prachtig glanzen. Tijd om de oven voor te verwarmen op 80 graden of de voedseldroger tevoorschijn te halen. In de oven kun je kerstbomen op een vel bakpapier spuiten. Dit past niet in de voedseldroger, dus maakte ik kleine velletjes papier waar ik de kerstbomen op spoot. Vul je spuitzak. Spuit kerstboompjes op het bakpapier. Ik begon bovenin en eindig bij de stam. Strooi eventueel wat kerstspikkels over de kerstboompjes. Deze spikkels worden vaak discospikkels genoemd, maar deze hebben kerstkleuren, wel zo leuk toch? Bak de koekjes goed droog, dan zijn ze lang houdbaar. Niet schrikken; dat duurt al snel een uur of 4-6  op 80 graden. Dat lijkt lang, maar de temperatuur staat maar heel laag en kost daardoor vrij weinig stroom. Ik bak ook zoveel vegan meringues als past in de oven. Met 1 pot heb je trouwens al heel veel koekjes. Gewoon voor de lol, of omdat je veganistisch eet; meringues van het vocht van kikkererwten. Probeer het eens! Fijne feestdagen.

Terwijl het ijzig koud blijft in Nederland, wacht iedereen in spanning af of de weergoden ons dit jaar een elfstedentocht gaan geven. De tocht die sinds 1909 een soort van nationale feestdag is geeft alleen nooit duidelijkheid wanneer die feestdag er zal komen.  En hoewel het nog steeds niet duidelijk is of de tocht dit jaar gaat komen, is de elfsteden cupcake er wel. Daarom is het tijd voor Custard cupcakes met Berenburg topping om de schaatsers mee aan te moedigen. Berenburgstroop En gaat “It giet oan” dit jaar dan toch niet door? Dan biedt de cupcake je troost. Deze cupcake heeft Berenburgstroop als smaakmakende ingrediënt en dat geeft je toch even dat gevoel van nostalgie op de schaats. Recept custard cupcakes Benodigdheden voor 12-14 stuks 70 gram custard 210 gram zelfrijzend bakmeel 100 gram suiker 125 gram zachte roomboter 3 grote eieren 35 ml. melk 1 theelepel vanille extract Snufje zout Zet alvast de oven aan op 180 graden. Mix de ingredienten 3-4 minuten op de middelste stand van je mixer. Met een ijslepel kun je eenvoudig de mix verdelen over je bakingcups. Bak de cupcakes 15-18 minuten in de oven. Intussen werden de caketoppers gemaakt. De sneeuwvlokken van fondant werden gedust met pearlpoeder. Denk je aan vrieskou en denk je aan Friesland. Dan is de kans groot dat je gedachten uitkomen bij een echte Berenburg borrel. Bijvoorbeeld deze van Sonnema. Om de Berenburgstroop te maken voor de topping heb je nodig de volgende ingrediënten: 100 ml. Berenburg 75 gram gewone witte suiker 25 gram bruine suiker Kook de ingrediënten  samen 20-30 minuten. Niet te lang, de stroop zal na afkoelen eerder te dik dan te dun zijn. Eventueel kan je de stroop verdunnen met wat koud water. De stroop is heerlijk en smaakt niet meer naar alcohol. Je mag ook best scheutig zijn met het gebruik van de stroop, hij is minder sterk dan ik verwachtte en zal vast ook goed smaken over ijs of pannenkoeken. Wachtend op de verlossende woorden: “It giet oan!” De cupcake kun je eventueel vullen met een beetje abrikozenjam. Ik maakte de jam even kort warm om de jam iets vloeibaarder te krijgen. Er werd een niet te groot gaatje in de cupcake gemaakt. Vind je het super lekker, maak dan met een appelboor een groter gat en vul het met de jam. De topping zelf werd gemaakt met de botercrememix van funcakes. (heb je geen botercrememix, dan kun je het beste gewoon een 1:1 topping maken van roomboter en poedersuiker. Ik gebruikte ongeveer 75 gram botercremix en 75 gram poedersuiker met 150 ml. water,  kort mixen. Dit laat je een uurtje rusten waarna je 185 gram zachte roomboter toevoegt en 5-10 minuten stevig mixt tot er een zachte structuur ontstaat. Er ging wat blauwe kleurstof doorheen om een ijsblauwe kleur te krijgen.  Blauw met een stipje zwart en wit wordt ijsblauw. Helaas is de boter crèmekleurig dus de kleur viel wat groenig uit. Cupcakes met Berenburg Heerlijk is om de Berenburg stroop door de topping te doen, maar ook eventueel wat op of in of over de cupcake en topping, naar eigen inzicht. Even flink wat energie verbanden op het ijs om daarna jezelf heerlijk te verwennen met een lekkere cupcake met een warm drankje of een drankje dat je warm maakt, een Berenburg bijvoorbeeld.

Irish coffee, wat een klassieker. Het brengt mij terug naar de eind jaren tachtig toen ik net uit huis was en nieuwe smaken ging proberen. Ik weet dat ik het in een restaurant bestelde als dessert. En hoewel deze heerlijke warme drank je op ieder moment van de dag je kan verwarmen vind ik het persoonlijk als dessert geen geweldige uitvinding. Ik ben zo wie zo al een koffieleut dus deze koffie de luxe is een heerlijk warme afsluiter na een diner. Thuis kun je de Ierse koffie natuurlijk ook goed maken. Onmisbaar is een Irish coffee recept om de verhoudingen te weten van de koffie, de suiker, whiskey en de lobbige slagroom. Voor dit artikel ging ik naar een kringloopwinkel in de hoop een paar originele Irish coffee glazen te scoren voor mijn recept. Helaas vond ik ze niet, maar deze glazen vond ik ook heel geschikt. Niet overdreven groot en met een leuk pootje. Kwam ik een paar weken later; stonden daar 4 prachtige glazen te glanzen.... ik heb ze toch maar laten staan. Irish coffee wel of niet roeren Wil je de Ierse koffie als een echte Ier drinken? Roer de koffie dan niet door maar drink de koffie door de slagroom heen. Zelf vind ik het gewoon lekkerder om wel te mengen en de smaak van whiskey wat te verdelen. Welke whiskey gebruik je in Irish coffee Er zijn veel soorten whiskey. Kies een goede, niet te dominante whiskey als Jameson, Tullamore of Bushmills. Welke koffie kies je voor de Irish coffee Gebruik een iets sterke koffie. Dit kan een mooie koffiefilter zijn, maar ook een goede (dubbele) espresso voor de liefhebber van zeer sterkte koffie. Waarom moet je suiker toevoegen aan Irish coffee? Drink je Ierse koffie, dan moet je hier suiker aan toevoegen. Dit is niet alleen voor de smaak; de lobbige room blijft hierdoor ook beter op de koffie liggen. Wil je het recept graag voor later bewaren op Pinterest? Dat kan eenvoudig via deze link. Irish coffee recept Benodigdheden voor een glas van 300 ml 175 ml verse, iets sterke koffie 2-3 theelepels donkerbruine basterdsuiker 30-50 ml Ierse whiskey 3 eetlepels koude, lobbige, niet gezoete slagroom Irish coffee recept Klop de slagroom lobbig, dus niet stijf. Op zijn Iers hoef je de slagroom niet te zoeten, maar je kunt iets suiker toevoegen indien je dit graag wilt. Zet de koffie. Verwarm de glazen met warm water. Zo blijft de drank wat langer warm. Giet het warme water uit het glas en vul het met koffie en suiker, roer goed door. Voeg de whiskey toe. Eventueel kun je de whiskey iets voorverwarmen, dan blijft je koffie iets langer op temperatuur. Schep de lobbig slagroom voorzichtig op de koffie, zo blijft het netjes bovenop liggen. Irish coffee en Guinness-beer Hoe verrassend goed lijken deze twee uitersten op elkaar. Een goed gekoelde flinke pint donkerbruin, bijna zwart bier met een stevige witte kraag en de warme verkwikkende Ierse koffie met slagroom.

De supermarkten staan er vol mee: Gembershot! Er hangen heel veel gezondheidsclaims aan gember; wat daar van waar is kan ik niet beoordelen. Lekker is die pittige wortel in ieder geval wel. Zelf zet ik regelmatig gemberthee. Niet zo'n slappe thee met 2 schijfjes gember waar je met je lepel nog iets van smaak uit probeert te duwen, maar een thee die flink pittig smaakt en je mentaal een boost geeft. Dat geldt nog meer voor deze pittige shot; het geef je een soort kick. Ik verbaas mij enorm over de prijzen van gembershot in de supermarkt, want een gembershot maken kun je gewoon zelf. Het is verrassend makkelijk en daarbij kun je zelf bepalen of andere smaken wilt toevoegen. Hoe maak je de beste gembershots en wat gaat er allemaal in? En hoe kun je gembershots het beste bewaren? Gembershot met citroensap Een gembershot is in de basis gembersap met citroensap; een pittige maar wat zure shot. In de supermarkt zijn de shots vaak verdund met appelsap. Dat is lekker, maar je krijgt meteen een portie suiker mee. Wat mij betreft kun je de gembershot ook iets verdunnen met wat water of in plaats van citroensap kiezen voor een andere fruitsap als sinaasappelsap, sap van blauwe bessen of aardbeien. Zelf ging ik twee soorten gembershot maken; een deel met citroensap en het andere deel met ongezoet bramensap. De shot met bramen heeft mijn voorkeur; meer smaak en een prachtige kleur. Met een flinke struik in de tuin is dat ook makkelijk en kan ik zelf bramensap maken. Restje gember gebruiken Heb je te veel gember gekocht? Zonde om het te laten verpieteren de koelkast. Maak er gembershots mee of gembersiroop. Gembersiroop is ook erg lekker en is langer houdbaar. Het is een fijne smaakmaker bij je maaltijd, in thee of gebak. Wil je het recept graag voor later bewaren op Pinterest? Dat kan eenvoudig via deze link. Gembershot maken met staafmixer blender of keukenmachine Thuis heb ik 2 verschillende fijne raspen. Ik dacht dat de allerfijne rasp het meeste sap zou geven, maar er was nauwelijks verschil. De iets minder fijne rasp gaf even veel sap en werkte veel sneller. Pas de basis aan naar eigen behoefte Wil je vaker gembershots maken? Vermeerder dan het recept. Zelf koop ik meestal een stuk gember dat zo groot is als mijn hand. Gember koop ik het liefst bij een toko, daar vind ik de gember vaak een stuk pittiger dan in de supermarkt. Gembershot maken Benodigdheden per shot: 30 gram gember 1/2 citroen Rasp Schone uitgekookte fles of pot als je het koel gaat bewaren Staafmixer of bij grotere porties is een blender Zelf een gembershot maken doe je zo Schil de gember en rasp het fijn. Vang ook het sap op. Pers een 1/2 citroen uit en voeg dit bij de geraspte gember. Maal de twee ingrediënten fijn met de staafmixer en zeef het. Met een spatel of lepel kun je de stukjes in de zeef nog een beetje aanduwen om zoveel mogelijk sap te krijgen. Handiger is om meerdere porties te maken, dit werkt fijner met de staafmixer. Variaties bij een gembershot maken Vervang de citroensap door limoensap, bramensap, sinaasappelsap of andere (suikervrije) sap naar keuze. Voeg een klein stukje geraspte verse kurkuma toe Een klein zoetje nodig? Voeg een beetje honing erbij De geraspte gember wordt met de staafmixer fijner gemalen en daarna gezeefd. Je kunt ook een handje blauwe bessen of geraspte wortel mee pureren en zeven. Hoe kun je gembershots het beste bewaren? Verse gembersap bewaar je in een schone, afgesloten fles of pot maximaal 3 dagen in de koelkast. Handig: vul je ijsblokjesvorm met de shots en vries ze in. Haal voor gebruik de hoeveelheid blokjes uit de vriezer die nodig is.