Het is zomertijd, komkommertijd. Weet je wat, ik laat je een blik werpen op een onlangs gegeven feestje. De dame in kwestie werd 15. Maar of je nu 15 wordt of 85, hoe leuk is het om een feestje te geven met een romantisch gedekte tafel: met een prachtig tafelkleed vol vintage “tuttig” servies met prachtig gepoetste oude zilveren lepeltjes en vorkjes. Een Vintage cupcake feestje! Een vintage suikerpotje en melkkannetje. Heerlijk gebakken cupcakes in het vintage servies, roze toeven met rolroosjes en glimmend gouden schoentjes,  tasjes en gouden glitters. Het liefst compleet met een vaasje rozen en romantisch oudroze kaarsen.  Een Vintage cupcake feestje. De complete tafel juicht eigenlijk toe: Gefeliciteerd, geniet met volle happen en nog vele schitterende jaren.

De swirly van Karen Anne Groothedde, love it or hate it. Hou je van strak, dan is deze taart met vrouwelijke nonchalante vormen niets voor jou. Zeker is dat is het creëren van een swirly weer eens wat anders is om te maken.  Ik maakte de taart met Gesuikerde rozenblaadjes op een swirly. Het begint al met de basis, geen luchtig zacht biscuit.  De taart wordt in vorm gesneden.  Hiervoor heb je een cake nodig of een spongecake. Biscuit is te zacht, te luchtig, dit zou instorten. Een spongecake is een luchtig gebakken cake, met een stevige structuur en toch niet zo vet als een gewone cake. Op het taarten forum werd opnieuw een kettingtaart ronde gehouden met als thema: “glitter en glamour”. Je ontvangt een taartje van een medebakster en je bakt ook voor een andere bakster een taartje. De ontvangster van het taartje dat ik moest bakken kende ik al, ik heb haar leren kennen op de swirly-workshop. Leuke aanleiding om de swirly weer eens te gaan maken. Al een tijdje wil ik graag zelf rozenblaadjes suikeren. Ik heb het vaker gezien maar nog nooit gedaan. Zelf je rozenblaadjes suikeren is eigenlijk heel eenvoudig. De techniek kun je overigens ook gebruiken voor alle eetbare bloemen en kruiden. Zo kun je ook heel goed pepermunt suikeren, maar ook lekker is gesuikerde viooltjes, rozemarijn of  Oost-Indische kers. Thuis hebben we een weelderige struik vol sterk geurende rozen. Al meters voor de struik ruik je de heerlijke geur. Pluk de rozen zo mogelijk aan een tak en spoel de rozen om onder het water. Laat de tak nu drogen. De rozen moeten niet TE open zijn, anders laten de blaadjes meteen los. Benodigdheden voor het suikeren van bloemen (rozen, viooltjes etc.) eiwit zeer fijn suiker, maar geen poedersuiker De rozenblaadjes smeer je in met eiwit. Je kunt vers eiwit gebruiken maar om veilig te zijn, wat betreft bacteriën in vers eiwit, koos ik toch voor eiwitpoeder. Smeer de blaadjes goed in met het eiwit. Fotograferen en de blaadjes overgieten met fijne suiker gaan niet samen. Het fijnst vond ik om de blaadjes vast te houden aan een puntje met de ene hand en met de andere hand te overgieten met de zeer fijne suiker. Dan werden de blaadjes het meest egaal overgoten. Het teveel aan suiker valt dan meteen weer terug in het bakje. Op deze wijze smeerde ik 2 rozen ook goed in met eiwit en suikerde de rozen. Als je de rozen neerlegt deuken ze in, de roos is zwaarder van het eiwit en de suiker. Daarom stopte ik ze in 2 kleine glaasjes. Hierna gingen de rozen enkele uren in de oven op de laagste stand, de rijsstand voor brood en dat is ongeveer 35 graden. Hmmmmm, vergeet tussendoor de deur  niet te openen, dat is heerlijk, het hele huis ruikt dan naar rozen. De rozen die in de glaasjes zitten moet je ongeveer na een uur uit de glaasjes halen om ze vervolgens  nog verder te laten drogen. In de glaasjes zelf kan het vocht niet goed verdampen en de onderkant wil je ook graag droog hebben.  Na ongeveer een uur zijn ze al lekker stevig geworden. Jammer is dat de rozen hun echte kleur verliezen. Het prachtige knalroze wordt toch een soort van roze-paars. Gelukkig blijft de echte rozensmaak goed behouden, ook na het drogen. Ik suikerde ook een paar pepermuntblaadjes en gaf de gesuikerde rozenblaadjes en de rozen een gouden randje. De opdracht was tenslotte een glitter en glamourtaart. Uiteindelijk heb ik toch voor een swirlytopping gekozen, niet voor de volledig gesuikerde roos.  Ik vond ze niet goed bovenop de taart passen.  En het is bij de swirly altijd al een beetje tegenstrijdig: you’ll love it or you’ll hate it.

De kilo’s op de weegschaal gaan zakken. Maar om het vol te houden wil je toch jezelf af en toe wat toestaan. Op zoek naar lekker zoet in een magere tijd kwam ik bij een klassieker; de blueberry cupcake. Heel eenvoudig kun je het hele jaar door blauwe bessen kopen uit de diepvries van Appie. Eigenlijk wilde ik de cupcake met volkorenmeel maken, maar omdat er in recepten met volkorenmeel vaak voor veel meer olie wordt gekozen neem ik gewone bloem, Om het toch wat voedzamer te maken kies ik voor haverzemelen voor een stevige “bite”. Naar mijn mening mocht de cupcake wel iets zoeter. Daar was niet iedereen het mee eens, voordat ik het wist waren de cupcakes met smaak opgegeten door de kids, hun vriendjes en de juf van school. Recept Bleuberry cupcake Benodigdheden: 140 gram half bloem 30 gram haverzemelen AH voor een stevige, gezonde “bite” (of gehakt havermout) 160 gram suiker 5 gram bakpoeder eventueel wat blueberry smaakstof 2 eieren 160 ml lauwe melk snufje zout 150 gram blauwe bessen uit de diepvries (AH) verpakking 250, wat over is kun je gebruiken om bijvoorbeeld de cupcakes mee te versieren 65 gram olie Mix de ingrediënten, behalve de blauwe bessen,  3-4 minuten om een medium stand in de mixer. Ik vulde de bakingcups met een beetje van het gemixte deeg. Vaak gaan de bessen wat zakken en deze laag zorgt voor een basis onderin de bakingcup. De half-ontdooide blauwe bessen worden afgedroogd op keukenpapier. De bessen worden een beetje in stukken gesneden.Als de bessen te zwaar zijn zakken ze naar beneden in het deeg. Rol de bessen door wat bloem. Dit zorgt ervoor dat de bessen iets minder zakken naar de bodem. Bak de cupcakes dan op 180 graden in een heteluchtoven in 25 minuten gaar. De bessen die over zijn kun je bijvoorbeeld gebruiken om je cupcake mee te versieren. Hiervoor gebruikte ik een lange bamboeprikker. Geniet van elke hap!

Wat voor toetje zal ik maken met kerst dit jaar? Het doorbladeren van een oud bluebandboekje “nagerechten” bracht me op het idee. De basis van dit recept is een chocolade bakje die je maakt in een cupcake baking cup. De vulling maakte ik van zelfgemaakt ijs oftewel Kerstboom-ijsjes in homemade chocoladebakjes. Om baking cups van chocolade te maken smolt ik 300 gram extra bittere chocolade van AH. Deze laat zich altijd goed au bain Marie smelten. Deze hoeveelheid was genoeg om 9 grote en 6 kleine bakjes te maken. Een paar meer maken is altijd handig bij bloopers. De baking cups worden ingesmeerd met de chocolade. De onderkant wordt extra stevig door hier wat meer chocolade te smeren. Door de baking cup in deze houder te plaatsen wordt de vorm mooi egaal en stevig. De baking cup moet even kort in de koelkast goed afkoelen. Herhaal deze procedure 3 x. Warme chocolade op de koude laag doet de onderlaag zacht worden.  Dat wordt dus nauwkeurig en stevig doorwerken 🙂 De topper in de boom wordt gemaakt van chocolade fondant. Deze heb ik over en kan ik mooi opmaken. Hier druk ik een stempel in. De naden van de stempel worden weggewerkt, je kunt een bolletje van fondant maken en gebruiken als kleine smoother om de randen weg te werken. Smooth met het balletje voorzichtig de randen. De stempel in het fondant wordt met een ronde vorm uitgestoken…. ….. en goud gedust. De baking cups verwijderde ik van de chocolade.  Handig, dit kan al van tevoren maken. Het ijs kan je natuurlijk kant en klaar kopen, maar met een ijsmachine in huis kan je het ook goed zelf maken. Witte chocolade pandan-ijs Benodigdheden: 3 eierdooiers (van de 3 eiwitten kun je b.v. een heleboel merengue koekjes maken) 100 gram poedersuiker 250 ml. liefst volle melk 250 gram slagroom 1 theelepel custard of maizena 2 flinke eetlepels witte chocoladepasta snufje oploskoffie pandangel uit de toko of andere groene kleurstof Klop de eieren met de suiker, de oploskoffie, de custard of maizena en de melk flink en verwarm het geheel langzaam op het gasfornuis. Blijf vooral goed doorkloppen, de mix mag net NIET koken. In het originele recept wordt de mix niet gekookt, maar ik doe het voor de zekerheid (salmonella). Roer er als het een beetje warm is de witte chocolade pasta door en de pandan tot de gewenste kleur.  Liever niet te veel want pandan is behalve een kleurstof ook een smaakstof en dan wordt het vrij sterk van smaak en proef je de chocolade niet meer. Ik zet alvast de wasbak vol koud water. Als de mix tegen het koken aan is, kan je het wat versneld laten afkoelen door de pan in het koude water te zetten. Blijf vooral roeren totdat de mix duidelijk aan het afkoelen is. De mix kan bewaard worden in de koelkast tot gebruik. Het koude patroon gaat in de ijsmachine. Nu kan de mix in de ijsmachine samen met de de stijf opgeklopte slagroom. Na een klein half uurtje is het ijs klaar. De spuitzak werd gevuld en nog even gekoeld in de diepvries. Extra gekoeld laat het ijs zich later tot mooie toeven spuiten. Na ongeveer 10 minuten is het steviger maar niet zo hard dat je het niet uit de zak krijgt. Dat was even haasten, handig is dus om alles klaar te zetten. Zet de chocolade cupjes klaar, de topper, de gouden parels, het bordje. Het ijs wordt in het chocolade bakje gespoten, de topper gaat bovenop, de gouden kerstballetjes rondom en nu snel nog even een foto. Het ijs begon al een beetje zacht te worden maar mocht nog even pronken in het kerstdorp onder de boom. Chocolade bakjes. Je kunt ze natuurlijk vullen met wat jij lekker vindt. Dat kan ijs zijn maar je hebt ook vele andere mogelijkheden.

Koen wilde slagroomtaart voor zijn verjaardag.  Hoewel zijn verjaardag een half jaar geleden was, had hij zijn kinderfeestje nog niet gevierd en nu moest het er maar eens van komen. Lekker hoor zo in juni, het is prachtig weer, 25 graden. Eindelijk een feestje in de tuin, de hele familie is namelijk in december en januari jarig. Voor deze rakker maakten we deze Ruffle cake met slagroom. In het blog van de zussen Kuhne las ik over de ruffle cake, een chique cake gespoten met meringue botercrème.  Meer info over de ruffle cake  in het blog van Kuhne cakes vind je hier. Deze roze versie met de meringue botercrème staat met stip in de top 10 van mijn “to do” list. Misschien wel in de vorm van minitaartjes. Op verzoek van de jarige wordt het een vierkante taart. Het chocolade biscuit is gebakken in een 15 x 15 cm. bakvorm waar je uiteindelijk ongeveer 8-10 flinke stukken uit kunt snijden. Dat lijkt veel, maar de taart is hoog en erg machtig. De taart is gevuld met slagroom met champagnesmaak, niet de smaak van alcohol maar de champagnesmaak die je misschien kent van gazeuse limonade.  En met zelf gemaakte aardbeienjam. Om de ruffles te spuiten gebruikte ik wilton tip 125.  Een medium petalmondje om rozenblaadjes mee te spuiten. Het spuiten op zich gaat echt vrij snel. Eigenlijk te snel ik had nog wel meer willen oefenen. Voor je het weet staat de taart als weer in de koeling. Dat was wat temperatuur betreft wel nodig want het was 25 graden, niet optimaal voor de slagroom. Het feestje kon beginnen. Koen heeft zijn eigen champagne/sjampanje gemaakt.  Gewone limonade in een fles. Leuk voor hem dat mamma nog een hobby heeft,  zelf wijn maken, dus de atributen om er ook een kurk op te bevestigen zijn in huis. Koen heeft alles zelf gedaan, ook de plastic krimp-capsule (het beschermende plastic dat om de kurk zit en je fles er zo mooi doet uit zien)  heeft hij op de fles gestoomd. Daarna heeft hij lekker zitten rommelen om een mooi etiket te maken. Eigenlijk moest de slagroomtaart kleur groen worden, maar een van de gasten is allergisch voor kleurstoffen dus werd het een witte taart. Je moet wel echt van slagroom houden als je deze taart eet. Maar dat deed ook iedereen!

Het gebeurt toch met enige regelmaat dat ik foto’s wil maken maar het weer werkt niet mee. Hoewel ik erg verwend ben met keukenramen van  5 meter hoog (veel licht), op het noorden is het soms TE bewolkt om fatsoenlijke foto’s te maken. En flitsen, daar worden foto’s niet mooi genoeg, niet natuurlijk. Mijn gewone, kleine, compact camera van minder dan 100 euro moet het hier toch mee doen.  Een supercamera staat nog op mijn verlanglijst, maar dit lijstje is best behoorlijk lang dus knutselen we gewoon verder in de keuken met bakken en fotograferen met een sobere camera. Maar dat kun je deels oplossen met : bouw je eigen mini foto studio. Een mini fotostudio biedt uitkomst voor een natuurlijker effect bij foto’s. Je kunt mini fotostudio’s kopen bij bv. xenos, maar recensies op diverse forums waren niet echt enthousiast hierover. Vandaar ik er zelf een ben gaan maken en wat informatie van het internet. De studio bestaat uit: Een Ikea Trofast kist, 42 x 30 x 36 cm. Ik koos voor de diepste versie omdat er dan ook een taartje in kan, bij kleinere versies wordt dit toch moeilijker. 2 kleine bouwlampen (variërend van 150 – 300 watt). Deze kosten ongeveer 7 euro per stuk. Een groot wit vel. Ik koos tevens voor een deksel bij de box, dat ruimt zo lekker op. De doos is mat wit en zal het licht zal het licht in de doos verspreiden en filteren.  Je krijgt licht zonder dat het schaduw geeft, gefilterd licht. Natuurlijk kun je ook de bouwlampen direct op je project laten schijnen. Dan krijg je vaak wel last van schaduw en een ander licht .Toch is dit soms wel welkom. Bijvoorbeeld als je glitters op je project wilt laten zien, bv. glitters om mijn koekjes en taarten. Het directe licht van de bouwlampen zorgde ook overdag voor extra glitter en glans. Experimenteer dus met je lampen. Wat kunnen ze allemaal. Het licht door de Ikeabox is wat gelig maar door er een perfect wit vel in te plaatsen en het liefst een goede camera waar je invloed hebt op de witbalans,  dit zorgt ervoor dat je hier een stuk minder last van hebt. Ken je iemand die photoshop machtig is? Deze persoon kan je ook goed helpen het wit te corrigeren. Ook handig om meteen ook te leren hoe je even een vlekje op de foto weg kunt werken. Daar maak ik zelf ook af en toe gebruik van. Niet alleen voor een minifoutje op de taart maar soms ook een vlekje op het achtergrondvel of als de achtergrond net een stukje ophoudt en je ziet het op de foto. Natuurlijk kun je op youtube ook altijd veel informatie vinden over hoe je dit zou kunnen bewerken. Dit korte filmpje verteld over helderheid en witbalans in photoshop. Sesam, open u: Alles netjes in de doos. Het witte vel is niet volledig wit, maar daar wordt aan gewerkt. Mijn eerste probeersel met een zeer simpele camera zonder correctie van het toestel of photoshop. En even kort behandeld in photoshop.

Een kind verdient toch elke aanmoediging tot creativiteit, inzicht, techniek? Koen (11 jaar) ging dit weekend mee naar de Holland Sugart Art Show. Dat was natuurlijk niet alleen super gezellig voor moeder, het inspireert ook kinderen. Eigenlijk zag je best veel kinderen rondlopen op de beurs. Inspiratie na de Holland Sugar Art show 2012. Amper thuis gekomen zegt Koen: “Morgen ben ik vrij, studiedag voor de leraren. Wil je dan 2 vierkante cakes bakken, dan maak ik er een huisje van.” en hij tekent het even voor me op een papiertje. Samen gingen we een huisje maken van cake en fondant. Laat die studiedag nu net de koudste zomerdag in misschien wel 41 jaar zijn, vol regen. Een goede dag om lekker een huisje te gaan bouwen. Dat wordt dus een dik vest aan, sloffen aan, verwarming aan, gezellig muziekje aan, een lekker broodje voor tussen de middag. Het ontwerp wordt getekend. En dus bakte ik 2 gewone cakes, lekker stevig om goed in te snijden. De ene cake is hoger dan de andere cake. De bovenste bollingen worden eraf gesneden en geproefd 🙂 Het raam wordt uitgesneden en uitgehold in de grootste cake. De kleine cake dient als dak en wordt in 2 gesneden en aan elkaar geplakt met botercreme. Dit wordt in de koelkast bewaard zodat het goed aan elkaar kleeft. Het huisje wordt bedekt met fondant. De muren krijgen vorm met een steenmal, het dak wordt gemaakt met halve rondjes. De muren zijn niet gekleurd. Dit kun je natuurlijk ook achteraf doen. Koen kleurt de muren en het dak met cacao-poeder. De muren zijn niet gekleurd. Dit kun je natuurlijk ook achteraf doen. Koen kleurt de muren en het dak met cacao-poeder. Dan is de inspiratie op. “Wil je nog bloementjes maken in het raam,  een pad maken of gras spuiten rondom het huis?” “Eeehhhh, NEEEE!” en hij gaat aan de slag met andere activiteiten.

In de oude Caballero fabriek in Den haag, het huidige Cabfab, werd op 5 oktober jl. een open dag gehouden. Werden hier vroeger nog veel sigaretten gemaakt, tegenwoordig huizen hier vooral innovatieve, creatieve en culturele bedrijven. In het Cabfab bij het bedrijf waar ik te gast was, werken vooral veel mannen. Het bezoekersaantal mocht dan in het gehele complex wat tegen vallen dit jaar; deze energieke dag werd afgerond met het verwennen van de smaakpapillen: Cupcakes voor de mannen! Veel personeelsleden namen een geliefd huisgenoot mee en wat lekkers. Zo vond er een verrassend en gevarieerd buffet plaats. Met hartige hapjes…… en zoete. Het was een last minute bedenksel. Ik probeerde een elegante minicupcake te maken met een niet te vrouwelijke touch. Daarom heb ik mijn gewenste blingbling wat mannelijker gehouden: de versiering op de toeven waren gedust met  donker “gunmetal grey” van Edable Art. De cakewrappers waren mat zwart. Vaak houden mannen van strak en recht. Eigenlijk zouden we voor hen vierkante cupcakes moeten ontwerpen.

Terwijl thuis de eerste sneeuwvlokken van dit jaar vallen, correctie; van het seizoen, ga ik een klein taartje bakken. We verwachten eters, mannelijke eters. Anders dan ander, met Sneeuwbloem bij eerste sneeuwbui buiten van dit jaar. Mannen houden vaak van vierkant en strak. Het is een hoog 10 x 10 cm. taartje. Zal ik het taartje gun metal grey dusten, een kleur die ik onlangs heb aangeschaft? Deze prachtige dust doet wat betreft naam behoorlijk mannelijk aan. Nee, het gaat sneeuwen, ik hou het toch maar ijswit.  Een strakke witte taart, dat was mijn bedoeling. Nou die bedoeling liep anders. 10 x 10 cm. is behoorlijk klein en als het taartje dan zo hoog is, is het moeilijk om strak te bekleden op de gebruikelijke wijze. Vandaar dat het taartje toch maar een wat meer vrouwelijker gehalte heeft gekregen. Natuurlijk bestaat er zoiets niet: een sneeuwbloem, maar dat neemt niet weg dat deze bloem van “sneeuwvlokken” gemaakt is.  Dit is een uitstekerset waar je koekjes van kunt maken, maar natuurlijk kun je er ook andere dingen mee doen. De uitgestoken vlokken werden gedust met parelpoeder. Hier en daar zelf met een extra glitter. Ik wilde op de zijkant stippen spuiten met royal icing of eventueel parels op de plekken plakken. Je kunt dit ook zo uit de hand doen maar dat is best een precies werkje. Om zeker te weten dat de stipjes netjes over de vlakken werden verdeeld maakte ik een printje van een stippenplaatje. Google: dots en je hebt een grote keuze aan stippen. Ik knipte het papiertje op maat en prikte in het midden van de stippen een gaatje. Nu weet je precies waar je straks de stippen moet spuiten en ook eventuele parels blijven zo goed zitten. De parels werden gespoten. De icing was stevig en werd snel hard. Om van de puntjes stippen te maken moet je de puntjes plat maken met een natte kwast, eventueel je vingen door voorzichtig de puntjes weg te drukken. Wacht hier niet te lang mee, anders is de icing al hard geworden en lukt het niet meer. Buiten sneeuwde het. binnen was het behaaglijk warm en stond de taart te wachten op wat komen ging.

Tja, mijn vakantie zit er al op maar de grote en kleine mannen in huis zijn nog een week vrij. Kijk je naar buiten dan denk je toch tenminste dat het de herfstvakantie betreft, somber, regen, wind maar het is nog gewoon volop zomer. (zie de foto hierboven, met veel daglicht gefotografeerd en toch nog somber) En dus vertrokken zij voor een klein weekje naar Zwitserland. Vandaar dit Taartje in Zwitserse kleuren. Al snel ontving ik een kaartje, gelukkig was het een grapje, ik kan nog even dooreten voor ik de dame op de kaart benader. Maar bij thuiskomst moest er natuurlijk zoet op tafel komen. Nu kan ik natuurlijk een vierkante of rechthoek taart maken rood met een kruis maar ik heb al een tijdje een nieuwe mold liggen die smacht om gebruikt te worden. Een barok mold. En dus wordt het “Swiss baroque”. Het is een gewone cake gebakken in een 15 cm. vorm. Ik heb geen vullingen gemaakt, daar houden de mannen niet zo van: een gevulde biscuittaart. De siliconen mold is van alphabet moulds. De marsepein is Zeelandia 1:3. Na het insmeren van de mold met van crisco heb ik er extra witte fondant in gedaan. Makkelijk te kneden en al wit genoeg voor de taart. Het teveel aan fondant kan je verwijderen met een spatel. Na het vullen van de mold gaat het kort de diepvries in. Na een minuut of 5-10 laat het zich dan eenvoudig verwijderen. Een 15 cm. taartje is helaas snel “vol”. Een kleine aangeklede barok cake in Zwitserse kleuren.